susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Eromenaren mende | Galernaren zirimolan itota »

Utopiaren itzalak / Asel Luzarraga / Txalaparta, 2010

Utopiaren itzalak I.E. / Aizu!, 2011-03

Etsipena eta esperantza nahasten dira Asel Luzarragaren eleberri honetan, eta ondo baino hobeto azaltzen du nahasketa hori liburuaren kontrazalean bertan agertzen den aipuak: “Junkieoi desintoxikatu eta berriz hastea geratzen zaigu. Gizarte junkie honi kontsumo gaindosiz hil eta birjaiotzea baino ez; desintoxikazio aukerarik ez”.

Eleberriak Josu du protagonista, amaren suizidioaren ostean desintoxikazio zentroa utzi eta ia ezagutzen ez duen osaba Arturrekin lan egitera doana. Josuk Artur enpresari arrakastatsu eta aberatsa dela uste du, baina istorioak aurrera egin ahala konturatuko da haren etxean gauzak ez direla diruditen bezalakoak. Ondorioz, misterio eta intriga kutsua du kontakizunak eta hainbat kontu ez dira ia bukaera arte argituko, tartean hainbat ustekabe ere eskaintzen direlarik.

Bestalde, nobela hau bizi dugun gizarte kapitalista kontsumistaren kritika latza da, eta Luzarragak liburuaren aurkezpenean esandakoak entzunda eta idazlearen ibilbidea pixka bat ezagututa, ondoriozta daiteke idazleak Arturren pertsonaia erabili duela berak hainbat gairen inguruan (kapitalismoa, kontsumismoa, Ameriketako indigenen bizimodua, euskaldunok han izan genuen portaera…) duen pentsamoldea islatzeko. Beraz, liburuak irakurleari eskaintza bikoitza egiten dio: batetik, nobela atsegin bat eta, bestetik, hausnarketarako gaia.