kritiken hemeroteka

7.243 kritika

Azken kritikak

« | »

Harrizko hiri hau / Ivan Igartua / Hiria, 2006

Deserria Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2007-01-05

Bada sentiberatasun modu bat, espazioari atxikitzen zaiona. Eta bada sentiberatasun bat, denborari atxikia. Espazioa neur dezakegu, edo berak neur gaitzake, denbora neur dezakegun eta denborak, erraz asko, gu neur gaitzakeen bezala. Baina are errazago kokatzen gara denboraren baitan espazioaren barrutian baino. Animaliek, ez; haiek ez dutenez guk dugun pentsatzeko ahalmena eta guk dugun oroitzeko beharra, aiseago ibiltzen dira espazioan barrena, denboran zehar aurreraka eta atzeraka baino. Baina gizakiok galdua dugu espazioarekiko sena; beste trebezia eta abildade asko galduak ditugun bezala. Adimena dugu ordezko, arrazoimena ere bai, eta horrela ibil gaitezke batetik bestera, inon finkatzeke gure gogoa, denboraren zirrikituren batean ez bada.

Izenburuak Arestiren hura dakar gogora: “Harrizko herri hau”. Bere kontraesan guztiak gorabehera, Arestiren poesiak oinarrizko sinboloak eraiki zituen. Oraindik zutik daude batzuk; eroriak, besteak. Ez baitago iraunkortasunik, dena da kanbiatzen, gu bezala. Arestik herria nahi zuen eraiki, herririk ez zen tokian. Orain ere ez dut uste herririk dagoenik, Arestiren herririk behinik behin, inon. Baina “herri” hitza oso erabilia da, herririk ez den ez-herri edo deserri honetan. Deserriaz ari da Ivan Igartua poema liburu honetan. Ez dira poema hiritarrak bereziki. Hiritartasunak, liburuan, inongotasunik eza adierazten du. Izan ere, norbait hiritartzen da, inongoa ez dela dakienean, edo, alderantziz esanda, hiritartasuna inongo ez denaren ezaguera eta izaera da. Ez izatea. Edo inongoa ez izatea, hiriaren espaziora, denboraren mugetara, norberaren baitara deserriratzen denean. Deserria baita nork bere burua kokatu ezina, nork bere mugak ezaguturik, espazioaren azpilduretan galdu eta nahasturik bizi izatea. Gure modernitateak hiritartasuna omen du ezaugarri. Ez dut uste. Inongoa ez izatea dateke behin-behineko ezaugarri, hiriko kale eta hiribideetan barrena.Hizkera laua, hizkuntza lainoa, edergailurik gabea darabil egileak. Deserriratuak ez du nabarmendu nahi izaten, ezkutaturik bizi nahi du, laino artean bezala, hiriko gizon-emakumeen artean gorderik.

Azken kritikak

Idazleen gorputzak
Eider Rodriguez

Aiora Sampedro

Katigatu ninduzun librea nintzena
Laura Uruburu

Joannes Jauregi

Ezagutzaren matazak
Emagin

Ibai Atutxa Ordeñana

Ez erran deus
Jon Arretxe

Estibalitz Ezkerra

Poesia kaiera
Idea Vilariño

Igor Estankona

Disoluzio agiriak
Jose Luis Otamendi

Javier Rojo

Poesia kaiera
Cesare Pavese

Igor Estankona

Iraumen
Alexander Martinez Iturria

Peru Iparragirre

Amek ez dute
Katixa Agirre

Javier Rojo

Munduko tokirik ederrena
Iñigo Aranbarri

Mikel Asurmendi

Kontrako eztarritik
Uxue Alberdi

Goizalde Landabaso

Disoluzio agiriak
Jose Luis Otamendi

Aiora Sampedro

Deklaratzekorik ez
Beñat Sarasola

Joannes Jauregi

Leuropa
Pablo Sastre

Aritz Galarraga

Artxiboa

Apirila 2019

Martxoa 2019

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Hedabideak