kritiken hemeroteka

7.202 kritika

Azken kritikak

« | »

Harrizko hiri hau / Ivan Igartua / Hiria, 2006

Deserria Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2007-01-05

Bada sentiberatasun modu bat, espazioari atxikitzen zaiona. Eta bada sentiberatasun bat, denborari atxikia. Espazioa neur dezakegu, edo berak neur gaitzake, denbora neur dezakegun eta denborak, erraz asko, gu neur gaitzakeen bezala. Baina are errazago kokatzen gara denboraren baitan espazioaren barrutian baino. Animaliek, ez; haiek ez dutenez guk dugun pentsatzeko ahalmena eta guk dugun oroitzeko beharra, aiseago ibiltzen dira espazioan barrena, denboran zehar aurreraka eta atzeraka baino. Baina gizakiok galdua dugu espazioarekiko sena; beste trebezia eta abildade asko galduak ditugun bezala. Adimena dugu ordezko, arrazoimena ere bai, eta horrela ibil gaitezke batetik bestera, inon finkatzeke gure gogoa, denboraren zirrikituren batean ez bada.

Izenburuak Arestiren hura dakar gogora: “Harrizko herri hau”. Bere kontraesan guztiak gorabehera, Arestiren poesiak oinarrizko sinboloak eraiki zituen. Oraindik zutik daude batzuk; eroriak, besteak. Ez baitago iraunkortasunik, dena da kanbiatzen, gu bezala. Arestik herria nahi zuen eraiki, herririk ez zen tokian. Orain ere ez dut uste herririk dagoenik, Arestiren herririk behinik behin, inon. Baina “herri” hitza oso erabilia da, herririk ez den ez-herri edo deserri honetan. Deserriaz ari da Ivan Igartua poema liburu honetan. Ez dira poema hiritarrak bereziki. Hiritartasunak, liburuan, inongotasunik eza adierazten du. Izan ere, norbait hiritartzen da, inongoa ez dela dakienean, edo, alderantziz esanda, hiritartasuna inongo ez denaren ezaguera eta izaera da. Ez izatea. Edo inongoa ez izatea, hiriaren espaziora, denboraren mugetara, norberaren baitara deserriratzen denean. Deserria baita nork bere burua kokatu ezina, nork bere mugak ezaguturik, espazioaren azpilduretan galdu eta nahasturik bizi izatea. Gure modernitateak hiritartasuna omen du ezaugarri. Ez dut uste. Inongoa ez izatea dateke behin-behineko ezaugarri, hiriko kale eta hiribideetan barrena.Hizkera laua, hizkuntza lainoa, edergailurik gabea darabil egileak. Deserriratuak ez du nabarmendu nahi izaten, ezkutaturik bizi nahi du, laino artean bezala, hiriko gizon-emakumeen artean gorderik.

Azken kritikak

Film zaharren kluba
Alberto Ladron Arana

Aiora Sampedro

Errepidean
Jack Kerouac

Joannes Jauregi

Neguko argiak
Irati Elorrieta

Ibon Egaña

Ez erran deus
Jon Arretxe

Javier Rojo

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Aritz Gorrotxategi

Munduko tokirik ederrena
Iñigo Aranbarri

Peru Iparragirre

Kartzelako gutunak Sophie Liebknechti
Rosa Luxemburg

Amaia Alvarez Uria

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Itxaro Borda

Ia hemen
Juanjo Olasagarre

Alex Uriarte Atxikallende

Txikiaren handitasuna literaturan
Mariasun Landa

Estibalitz Ezkerra

Inor ez delako profeta bere mendean
Asier Amezaga

Javier Rojo

Neguko argiak
Irati Elorrieta

Iratxe Retolaza

Ekaitza urrun
Joanes Urkixo

Joannes Jauregi

Poesia kaiera
Yannis Ritsos

Aiora Sampedro

Artxiboa

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Hedabideak