« Imintziorik egin gabe irakurtzen baduzu | Bi eskuak behar ditu poetak »

Argiaren erreinua / Joseba Lozano / Alberdania, 2011

Misterioaren haria Juan Ramon Makuso / El Diario Vasco, 2012-02-17

Liburua esku artean. Hitzez hitz, lerroz lerro, orrialdeak igarotzen dira irakurlearen begietatik. Begiak itsatsita bezala daude orrialdeetako zuri beltzean. Eta kontakizuna aurrera doa. Hauxe lortu du Joseba Lozanok bere lehenengo eleberriarekin, Argiaren erreinua. Intriga nagusitzen da, irakurleari sortarazten zaio egonezin bat tramaren inguruan, eta hau, generozko literaturak, eduki behar duen ezaugarrietako bat da, eta egileak hori lortzen du bere lan honetan. Joseba Lozanok badu eskarmentua idazteko kontuetan, lehenagotik aditua baita idazten, ipuingintzan hain zuzen, eta bi sari irabaziak ditu. Eta idazlea zaildua dela irakurleak nabaritzen du kontakizuna nola harilkatzen duen eragatik. Kontakizuna ikerketa polizial batean murgiltzen da, behintzat liburuaren hasieratik, eta suspensezko literaturak eskaintzen duena badu liburuak: literatur mota honetako zaleak gustura geratuko dira. Joseba Lozanok bere kontakizuna Praga hirian kokatzen du eta deskripzioak, gertatuko dena eta ez dena, narratzaileak kudeatzen ditu; hiru protagonisten eskuetan geratzen da tramaren nondik norakoa. Alde batetik Jan Voget polizia, Anna Rejsek liburu denda bateko jabea eta Fran Jaros. Liburuak badu aipatzeko ezusteko bat eta da, intrigaren nolabaiteko etetea. Beharbada, etete horretan protagonista bat ia desagertzeak, badu zerikusia, eta kontakizuna beste parametroetan sartzen da. Erritoak, esoterismoak, nagusitzen dira kontakizunean, eta lehen azaltzen ziren nobela beltza baten inguruko ezaugarriak, orain jada ez dira agertzen. Dena den, eleberriak mantentzen du hasieran aipatu dudan jakin-mina eta suspensea, nahiz eta agian, hasierako distira pixka bat galtzen duen.