kritiken hemeroteka

7.850 kritika

Azken kritikak

« | »

Karramarroaren aztarnak / Hasier Etxeberria / Elkar, 1997

Bixi-bixi Aingeru Epaltza / Nabarra, 2002-03

Euskal literaturak 70. hamarkadatik hona bizi duen homologatze prozesuak alderdi soziologikoa ere nabarmendu du. Oro har Mendebaldeko bertze herrietan gertatzen den bezala, kazetarien pisua gero eta handiagoa da gure narraziogintzan. Hain segur ere, hizkuntza lantzeko tenorean ofizio handia duen jende horren bulkadak ikusteko handia du, bertzeak bertze, azken hamarkada honetan nagusitu zaizkigun kontamodu zuzen eta biziekin, baita gure inguruko nahiz kanpoko errealitatea lantzerakoan sumatzen den ikuspegi aniztasunarekin. Bada horri alderdi txarrak ere aurkitzen dizkionik, gatzik eta piperrik gabeko prosaren beldur. Gisa horretako alerik baldin bada bazterrotan, ez dugu hemendik salatuko. Derragun, soil-soilik, Hasier Etxeberria ez dela inondik ere horietarik.

Laster bi hamarkada eginen ditu elgoibartarrak bere lanak argitaratzen. Ez da hagitz produkzio ugarikoa, azken sei-zazpi urteetan zerbait azkartu badu ere. Nobela bat baino gehiago plazaratua du, baina neurri motzean ari izan zaigu maizago. “Karramarroaren aztarnak” ere sail horretakoa da.

Osotara bortz ipuini egiten dio leku bilduma honek: “Horazioren bidaiak”, “Yukatan”, “Anna Paula”, “Museora bisitaldia” eta “Ipuin postmoderno bat egin diot neure buruari”. Mamiz eta azalez ezberdinak dira guztiz, eta ez da joskura nabarmenik haien artean, kanpoko ikuspegiarena ez bada: hiru Hego Ameriketan gertatzen dira —horietarik, bi Brasilen—, eta laugarren baten ardatza ezohiko pertsonaia baten bidaia da Euskal Herritik kanpo. Nolanahi ere, badira denetan ez bada, gehienetan aurki daitezkeen ezaugarriak: errealitatea magikotasunaren ukituez antzaldatzeko guraria, ekarpen ezberdinez ondutako hizkera bizi eta aldi berean aberatsa, bere buruaz ere irri egiterainoko ironiaren eta umorearen erabilera, gizartearenganako begirada mingotsa, pertsonaia samurrenganako zaletasuna eta ustekabeko akaberak bilatzeko trebezia. Halakoxea da, izan, Hasierren prosa. Akatsik aurkitzekotan, hau aipatuko nuke: liburua amen batean irakurtzen da, burutik buru, irakurlea gehiagoren gosean utziz. Badakit, alabaina, hori, hobena barik, bertutea dela aunitzendako.

Azken kritikak

Sortaldekoak
Hedoi Etxarte

Asier Urkiza

Dama
Jon Gerediaga

Nagore Fernandez

Bihotz-begietan
Xabier Lizardi

Igor Estankona

Argiantza
Pello Lizarralde

Jon Martin-Etxebeste

Taxiak ez dira inoiz gelditzen
Xabier Montoia

Txema Arinas

Eskuan beti zerbait
Maialen Berasategi Catalan

Irati Majuelo

Empar Pineda Erdozia: gorputzak hala eskatua
Kattalin Miner

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Zeruko belardiak
John Steinbeck

Hasier Rekondo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Mikel Asurmendi

Urpean murgildu
Lidia Txukovskaia

Nagore Fernandez

Bertute txikiak
Natalia Ginzburg

Asier Urkiza

Algara mutilatuak
Ane Labaka Mayoz

Maitane Legarreta Etxezarreta

Haragi hosto
Juan Ramon Makuso

Jose Luis Padron

112 poema biziari hegalak jartzeko
Begoña Abad de la Parte

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Artxiboa

Urria 2021

Iraila 2021

Abuztua 2021

Uztaila 2021

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Hedabideak