« Salbatore Mitxelenaren “Idazlan Guztiak II” | E pericoloso sporgersi »

Itzalak / Jose Antonio Mujika / Elkar, 1984

Itzalak Iñaki Kamino / Argia, 1984-12-23

5 ipuin biltzen dira Mujikaren liburuan. Ezeren aurretik, Ipuinak arras landuak ageri direla esan beharra dago. Izan ere, ipuin hauek duten egiturazko lotura oso nabaria da ia ipuin guztietan. Baten bat ari zaigu narrazio nagusia kontatzen, eta tartean era guztietako oroitzapenak nahastekatzen dira, norberak bere buruaz esaten dituenak, bestek berari buruz esandakoak e.a. Horrela, historia bat kontatzen zaigu, lehena (Historiaren giltza) eta historia horren ondorioa ondoan ipiniz. Pertsonaia berbera amets edo denbora aldaketa bidez eszenaz nola aldatzen den adieraztea oso maite du Mujikak, hala gertatzen baita bederen bost hauetako lau ipuinetan. Pertsonaiak ere antiheroe dira burutik oinetaraino liburu guztian. Bata kubano txiroa dugu, eskale eta errukigarri, gaitzesten duen herri oso baten fabore bizia emanen duena. Bestea gaztetako jokoetan eta nesken aurreko kontuetan beti herabe azaldutako ameslari inozoa dugu. Errurik bat ere gabe gartzelan 40 urte igaro dituen baserritarra bestea, ilargira iristea nahi lukeen txoriburu bat da laugarrena, eta bosgarrena, Seminariora Galiziatik iritsi eta ezarian ezarian bere gaztetasuna eta kordea galtzen duen apezgaia. Don Anjel abade homosexualaren ideiek jan eta gero, zoraturik eroetxera eramanen dutena.