kritiken hemeroteka

7.474 kritika

Azken kritikak

« | »

Van't Hoffen ilea / Unai Elorriaga / Elkar, 2003

Festa txiki bat Juanbau Erauskin / Ostiela!, 2003-09

Halaxe iruditu zait niri liburua. Matias Malandarentzat dutxak katarsiak diren moduan, literatura ere, besteak beste, horixe baita niretzat. Eta Matiasi bezala gertatzen zait niri ere, alegia, ez dakidala oso ondo zer den katarsia. Baina tira. Matias M. liburuko pertsonaia da. Nagusia ez dakit. Ez dio axola. Izan ere narrazio hau mikronarrazioz osatua baitago, eta pertsonaia ugari ageri dira hari nagusia etengabe eteten, etengabe txinparta literarioak lehertaraziz. Parranda edo festa txiki batean gertatzen den bezala hari narratibo nagusiari ezusteko korapilo askaerrazak egiten dizkiote parranda edo festa horretako beste partaideek. Eta, jakina, horrelakoetan “sintaxiak katarroa harrapa dezake”. Edo uraren hotsa “aristokratikoa” izan daiteke. Edo kanpoan dabilen haizea nekatuta egon daiteke kable elektriko bat jo duelako, Edo, festa horretan, espageti librepensadore suizida bat ezagutzeko aukera izan dezakezu. Eta hala, pertsonaia nagusiak haineko garrantzia hartzen du (zuk, irakurle, halaxe erabaki duzulako) espageti librepensadore batek. Eta horrek zer pentsatua ematen dizu.

Txinparta jostari hauez gain ebidentziarik begibistakoenak ere zentzua du liburuan: “izan ere, hil eta gero, jendeak ez dauka ohiturarik gauzak egiten jarraitzeko”. Esate baterako. Eta bai, heriotza oso presente dago liburuan. Bizitzan bezala, noski.

Unairen kontatzeko modua eta kontatzen duena originalak direla entzun dugu han eta hemen. Niri Hrabal datorkit gogora zenbait pasartetan. Nire kuttunetako bat! Ezagutzen ote du Unaik? Hrabal maisu handia zen (eta da, hilda egon arren) keinurik edo pasadizorik ohikoena eta ezdeusena kontagai txinpartatsu bihurtzen gaitasuna du. Eta Unairen zipriztin surrealista horiek ere oso atsegin ditut. Absurdoak bai baitu lekua gure eguneroko bizitzan. Eta literatura bizitzaren parte den heinean… bada, horixe.

Garbizaleek boligrafo gorriaz marka ugari egingo diote testuari. Edo beste era batean esanda, detergente lexikal ugari bota beharko diote labadorari (ikuzkailuari), batez ere erdal hitzen ordezko euskarazkoak ez erabiltzeagatik. Unairi galdetu beharko litzaioke erdal hitz horien erabilera hain lotsagabearen zergatia. Arrazoiren bat izango du. Seguru. Edo ez, beharbada.

Hemendik aurrerakoak zuen esku. Irakurri eta disfrutatu. Edo ez. Hau ere zuen esku.

Azken kritikak

Errua eta maitasuna
Markos Zapiain

Aritz Galarraga

Gauez harrizko zubiaren azpian
Leo Perutz

Joannes Jauregi

Minareteak Urdaibain
Jose Mari Pastor

Aiora Sampedro

Andrezaharraren manifestua
Mari Luz Esteban

Iratxe Esparza

Blues bat bizitzari
Patxi Ezkiaga

Alex Uriarte

Poesia kaiera
John Berger

Javier Rojo

Ahanzturaren bezperan
Mikel Arruabarrena Larrarte

Irati Majuelo

Miren eta erromantizismoa
Ramon Saizarbitoria

Xabier Etxaniz Erle

Amua
Aritz Gorrotxategi

Hasier Rekondo

Pentaedroa
Kartxi - Txema Garcia-Viana

Javier Rojo

Hondarrak
Ruben Sanchez Bakaikoa

Txema Arinas

Aitaren etxea
Karmele Jaio

Amaia Alvarez Uria

Txipiroiak bere beltzean
Rafa Egiguren

Aiora Sampedro

17 segundo
Kirmen Uribe

Joannes Jauregi

Artxiboa

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Abuztua 2019

Uztaila 2019

Ekaina 2019

Maiatza 2019

Apirila 2019

Martxoa 2019

Hedabideak