« Bizitako puska batzuk baino ezin ditugu berregin | Zantzuak eta pozak »

Infinitua ihi batean / Irene Vallejo (Fernando Rey) / Pamiela, 2021

Liburuen omenez Paloma Rodriguez-Miñambres / El Diario Vasco, 2022-04-09

Zer etorkizun dute liburuek? Zein da haien xarma? Irene Vallejo erantzun bila abiatzen da saiakera honetan humanitateen aldeko defentsa sutsua eratzen duelarik. Hots, kultura klasikoa apalategietatik atera eta XXI. mendeko gizarte teknologikoan bizirik dagoela adierazten du, erreferente horiek desakralizatuz eta haien garrantzia aldarrikatuz. Liburuen asmakuntza eta bilakaera hari nagusiak izanik, idazleak Grezia, Erroma, eskribauen lanak, liburutegiak, alfabetoaren sorrera eta ahozkotasuna jartzen ditu harremanetan. Vallejok aitortzen du gure iruditeria gehienak ahozkotasunean sortu zirela, eta literatura idatzia elikatzen duela ahozkotasunak. Dena den, ororen gainetik gailentzen da istorioak kontatzearen zaletasuna eta horrekiko maitasuna. Mundua mundu denetik, belaunaldiz belaunaldi igaro diren istorioek eta mitoek bizitzen lagundu gaituzte, ahoz zein idatziz. Alde horretatik, obra honek berretsi egiten du konpromisoa literaturarekin, liburuen bidez irudimenezko mundu magikoetara bidaiatu dezakegulako.

Egileak oso ongi daki irakurlearen arreta harrapatzen. Tonu akademikoa alboratu eta estilo hurbila aukeratuta, erudizioa eta engaiamendu handia erakusten ditu gaiari buruz. Datu historikoez gain, zertzelada autobiografikoak ere ematen ditu, adibidez, amak nola irakurtzen zion txikitan, jakin-mina eta irakurtzeko desioa pitzaraziz. Irakurketa atsegingarria dugu, horrenbestez, esku artean. Nork esan dezake liburuak edo irakurketa desagertzear daudela obra hau irakurri ondoren? Vallejoren saiakerak kontrakoa frogatzen du eta itxaropena eskaintzen digu liburuetan gordetako kontakizunek gizadiaren bizibidean laguntzen jarraituko dutela, gure mundua zabaltzen eta abegi beroa egiten digutelako. Azkenik, euskarazko itzulpenari dagokionez, goraipatu beharra dago Fernando Reyk burutu duen lan bikaina.