« Bizitzaren labirintoan barrena joateko moduko mapa | Idazlea: pertsona ala pertsonaia »

Uda betiko balitz / Xabier Mendiguren Elizegi / Elkar, 2003

Udaldi zoriontsua Javier Rojo / El Correo, 2003-07-02

Xabier Mendiguren Elizegik bere bizitzan aurkitu bide du harrobi amaigabea literatura egiteko. Izan ere, “Uda betiko balitz” izeneko nobela ere arlo autobiografiko hori lantzearen ondorioa dirudi. Bertan kontatzen zaigu nola gaztetxoen talde batek pasatzen dituen udak udaleku batean. Hiru momentu desberdineran ikus dezakegu talde horren garapena, protagonistak hamabi, hamalau eta hamasei urte dituenean. Gertakariak, bestaldetik, 70eko hamarkadaren bigarren erdialdean kokaturik daude. Narrazioa bi milatan gauzatzen da. Batetik, hirugarren pertsonan, udalekuan gaztetxoei gertatzen zaizkien abentura xumeak kontatzen dira, ohiturazko koadroetatik hurbil dauden eszena moduko pasarteetan. Honez gainera, protagonistak udalekuan dagoelarik idazten dituen eskutitzak ere agertzen dira, beste atalen kontrapuntu eta osagarri. Haurtzarotik gaztarora pasatzean ere, garaia 70eko hamarkadako azken urteetan kokatzen delarik, pertsonaiek eta giroak izan zituzten aldaketak nabarmendu beharko lirateke honelako nobela batean. Aldaketa hauek, ordea, oso gainetik daude azalduta eta topiko samarrak dirudite gehienetan. Azken finean, aspaldian galdutako haurtzaro zoriontsu baten oroiminak sortutako liburu arina dugu lan hau.