« Saizarbitoriaren tradizioa | Euskaldun izateaz »

Villasante, esaterako / (Liburu zehatzik ez)

Villasante, esaterako Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2003-05-11

Ez da aldizkari askotxorik geratzen euskaraz; beraz, geratzen direnak zaindu beharko ditugu, gauza maiteak zaintzen diren bezala. Badakit gure herri honetan gehiegitan nahasten direla hitzak, maitasun hitza gehiegitan azaltzen da, beste zerbaiten ondoan: euskara eta maitasuna, esaterako, literatura eta maitasuna, edo herria eta maitasuna. Oso maitaleak gara gureari dagokionez, ustez. Gero maitasuna, sentimendu iragankorra izaki, gora-behera handikoaz gainera, hegaldatzen denean eta ihesi joaten denean, orduan konturatzen gara maitasunarekin batera erabilitakoaren kontzeptuaren huskeriaz. Maitasunak emango balio bezala, ukitzen duenari, berez ez duen gradua. Egia da maite ditugun gauzak hobeak direla maite ez ditugunak baino. Eta hori beti izan da hala, nik dakidala behintzat. Litekeena da hemendik aurrera ez izatea orain arte bezala, baina zalantzak ditut, ez dut uste hainbeste aldatuko garenik; ez gu eta ez inor.

“Hegats” aldizkaria oso duina da, eta maila handia erakusten duena, gainera. Hori esan behar da lehendabizi, horren ardura eta erantzukizuna duenak, edo dutenak, poz dadin, edo poz daitezen; izan ere, euskalgintzak mina gehiago ematen baitu aspaldion poza baino. Oraingo honetan, aurkezten ari natzaizuen zenbakian, hain zuzen, txosten monografikoa eskaini diote Aita Villasanteri. Ez da gutxi. José Luis Zurutuza eta José Antonio Gandariasen artikuluek hornitzen dute monografikoa, eta esan behar da interesgarria dela, gutxienez hori, interesgarria. Villasante, izan ere, interesgarria baino zerbait gehiago zen, langilea, jakintsua, fededuna; gizona ere bai, noski.

Horrekin batera Tere Irastortzaren saio bat, euskal literaturari buruz; Arantxe Iturberen elkarrizketa Joseba Intxaustirekin. Iruzkinak ere bai, Itxaro Bordak Aurelia Arkotxaren “Septentrio” hartzen du aipagai; eta Maite Gonzalez Esnalek Pello Lizarralderen “Larrepetit”. Itzulpenen arloan, aipatu behar da Andolin Eguzkitzaren lana. Jaume Pérez Muntanerren poemak itzuli baititu.