kritiken hemeroteka

7.243 kritika

Azken kritikak

« | »

Ahantzerriko kop(l)ak / Luigi Anselmi / Pamiela, 2016

Parentesi batean Javier Rojo / El Diario Vasco, 2016-09-17

Urteen kontaduria ondo egin badut, zortziren bat urte zeramatzan Luigi Anselmiren ezizenaren atzean lekutzen den idazleak euskarazko libururik argitaratu gabe. Norbaitek poeta bokazioa baldin badu gure artean, horixe da Luigi Anselmi, bere poema liburuen zerrenda luzea baita. Idazle honek bere liburu guztietan beti zerbait berezia dauka esateko, beti gai berberen inguruan idazten duen arren. Aurten argitara eman duen idazlanak “Ahantzerriko kop(l)ak” du izenburua. Liburu bakarra da, baina orrialde horietan hiru liburu desberdin elkartzen direla esan daiteke, bertan biltzen diren poemak hiru sailetan banatzen baitira. Lehen sailak “Ahantzerria” du izenburua eta liburuaren atal nagusia da. Bertan giza existentziari buruz hitz egiten da, eta giza izatearen nondik-norakoen artean denboraren igarotzea da gai nagusia. Existentzia denboran kokatzen den parentesi moduko bat balitz bezala planteatzen da, bi ezerezen artean kokatua. Izenburuan iradokitzen den moduan ahantzerritik ahantzerrira goaz. Orain eta hemen egote huts moduan ulertzen den existentzia hau ez da aurkezten etsipenaren arrazoi moduan. Aitzitik, orain eta hemen egoteak gainbalio berezia du, giza esperientzia guztiak garrantzizkoak baitira. Bizitzaren azalpen honetan idazleak naturalezatik hartutako irudiak erabiltzen ditu, naturalezan etengabeko errepikapenetan giza bizitzaren paralelismoa aurkitzen baita. Bigarren atalean agertzen diren poemetan, “In taberna quando sumus” izenburupean azaltzen diren poemetan, taberna munduaren gorazarrea egiten da. Eta sail honen izenburua latinez dagoelarik, egokia izan daiteke latinezko beste esaldi bat gogoratzea: “In vino veritas”. Ezinezkoa da kontrajarpena eta paradoxa ez aurkitzea honelako poemetan, Edwar Hopper-ek pintatzen zituen edaleen bakardadearen gunea ez ezik, adiskidetasunaren eta elkartasunaren lekua ere baita taberna. “Laburzki” saileko poemak, bestaldetik, aforismotik hurbil daude. Naturalezak eskainitako irudietan oinarrituta eraikitzen dira poema hauek, baina bestelako oihartzunak ere ekartzen dituzte, erreferentzia klasikoak adibidez, estetizismorako joera sekula ahaztu gabe.

Azken kritikak

Idazleen gorputzak
Eider Rodriguez

Aiora Sampedro

Katigatu ninduzun librea nintzena
Laura Uruburu

Joannes Jauregi

Ezagutzaren matazak
Emagin

Ibai Atutxa Ordeñana

Ez erran deus
Jon Arretxe

Estibalitz Ezkerra

Poesia kaiera
Idea Vilariño

Igor Estankona

Disoluzio agiriak
Jose Luis Otamendi

Javier Rojo

Poesia kaiera
Cesare Pavese

Igor Estankona

Iraumen
Alexander Martinez Iturria

Peru Iparragirre

Amek ez dute
Katixa Agirre

Javier Rojo

Munduko tokirik ederrena
Iñigo Aranbarri

Mikel Asurmendi

Kontrako eztarritik
Uxue Alberdi

Goizalde Landabaso

Disoluzio agiriak
Jose Luis Otamendi

Aiora Sampedro

Deklaratzekorik ez
Beñat Sarasola

Joannes Jauregi

Leuropa
Pablo Sastre

Aritz Galarraga

Artxiboa

Apirila 2019

Martxoa 2019

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Hedabideak