Neronek tirako nizkin / Sebastian Salaberria / Auspoa, 1964

Neronek tirako nizkin Luis Mitxelena / Egan, 1964

Liburu honek, honez gero guztiok dakigunez, eraman du aurtengo Agoraren Gipuzcoa eleberri saria. Eta burruka larrian eraman gainera, horrenbeste esan dezaket, noski, ez baitzuen etsai indartsuren faltarik.

Saria ez ezik, irakurleak ere eraman ditu bere ondoan, batari eta besteari entzuten diodana sinetsi behar badut. Nola ez sinetsi, gainera, neroni ere liburu hau burutik burura atseginez beterik irakurri dutenetakoa baldin banaiz?

Hitz bitan esana dago non datzan Neronek tirako nizkin-en gozoa eta indarra. Gure artean ehunka eta milaka ditugun herriko gizon apal horietako bat mintzatzen zaigu Sebastian Salaverriaren ahoz, gizon argia, ez ikasiegia eta ez ezjakina. Horrexek kontatzen dizkigu, argi eta bizi, bere bizitzako gertaerak eta gorabeherak, Oiartzungo jaiotetxetik hasi eta azken gerrateko ezbeharrak eta nahigabeak burutu arte.

Irakurgai erraza eta atsegina hau, inon errazik eta atseginik baldin bada, eta batez ere bizia dariona. Eleberriak lekuko izan behar duela diotenak badira, besterik baino lehenago. Dena dela, lekukoak ere behar dira, gutxienez, eta nekez aurkituko dugu honelako lekukotasun eta testigutza, baino, zintzoagorik. Horrelako zerbaiten egarriak geunden aspaldian gure Euskalerrian.

Eleberri honen ondoren, ez du inork ukatuko bertso paperen egileak bestetarako ere gauza direnik.