kritiken hemeroteka

7.810 kritika

Azken kritikak

« | »

Kapital publikoa / Jose Luis Otamendi / Susa, 2014

Gorantz Iker Zaldua / Gara, 2015-06-06

Oso oker ez banago, Jose Luis Otamendi hona ekartzen dudan lehen aldia da. Baina, Jose Luis Otamendi ez da gaur goizekoa, eta niretzat ere aski ezaguna da, poesiaren zale naizen aldetik. “Kapital Publikoa”k eman dit aitzakia azpeitiarraz mintzatzeko edo, hobe esanda, bere obraz mintzatzeko. Ez dakit adina den, ez dakit egoera berria den, baina Pako Aristiri antzeman niona hemen ere antzeman dut. Begirada pausatuagoa gure herriaz hitz egitean. Hori bai, berari dagokion dotoreziaz: “zer egin behar dugu / xuxen zer den esaten asmatzen ez dugun / jendearen duintasunarekin / bizi izandakoenganako begirunearekin / zelako doinua jarriko diogu / mundu honen ardatz karranpatuari / nola babestuko dugu jendearen sumina / nola gordeko dugu itxaropena / lizundu gabe”.

Bigarren atalari dagokion poema-zatia da hori. Liburuak hiru atal ditu, berariaz bereiziak, izenburu bana jarrita. Eta badirudi, gorantz goazela atalez atal, aipatutako poesiaren dotoretasunaren puntara, gorenerantz. “Bake hotza” izeneko lehenengo atalean aldarriaren oihartzunak entzuten dira han-hemen, gure herri zenaz, gure herria denaz. Atal horri amaiera ematen dion aleak, “Murmurio halako bat” izenekoak, dagoeneko gorentasun nabaria du, erreferentzia lagun, geldiarazi egiten gaituena.

“Jendea oinez” izeneko atalean, arkatzaren markak areagotu egiten dira, azpimarrak gehiago, beharbada, bere poesian murgildu naizelako bete-betean. “Zalantza” da atal honi emango niokeen hitza, baina ez bera zalantzati dabilelako, egiaz zalantzak dituelako eta hori artez eta zuzen berresten du ale ezberdinetan.

Hirugarren atalean arkatzari punta atera behar izan diot berriro, zer markatu, zer azpimarratu asko zegoen dagoeneko, eta hemen bere poesiarekin bat egin dut dagoeneko, murgildu nintzenez gero. Gorenera heldu naiz, baina ez dut hemendik jaisteko gogorik, ez dut liburua bukatzerik nahi, dotorezia eta aldarria nahasten zaizkidalako Otamendiren lerroetan. Bere ni sendoa, ohikoa, nire nia dela iruditzen zait, “hautua” izeneko alea eskuartean dudalarik.

Azken kritikak

Babel aurretik
Joseba Gabilondo

Mikel Asurmendi

Lazunak azkazaletan
Oihana Arana

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Bidaia (h)ariketak
Oihane Zuberoa Garmendia Glaria

Aiora Sampedro

Taxiak ez dira inoiz gelditzen
Xabier Montoia

Nagore Fernandez

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Hasier Rekondo

Jende likidoa
Nerea Arrien

Paloma Rodriguez-Miñambres

Analfabetoa idazle
Agota Kristof

Nuria Cano

Borroka armatua Euskadin
Emilio Lopez Adan

Mikel Asurmendi

Familiaren lexikoa
Natalia Ginzburg

Irati Majuelo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Paloma Rodriguez-Miñambres

Jende likidoa
Nerea Arrien

Nagore Fernandez

Ni eta Gu. Zazpigarren uhina
Pako Aristi

Aiora Sampedro

Isiltasunaren ildoetan
Amaia Iturbide

Igor Estankona

Olivetti
Aitziber Etxeberria

Iban Lantxo

Artxiboa

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Urria 2020

Iraila 2020

Abuztua 2020

Uztaila 2020

Hedabideak