susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Demokratak eta biolentoak | Azken afaria »

Ni, Vera / Itxaso Martin / Elkar, 2012

Ni, Vera Adriano de Mata / hirinet.net, 2014-01-24

Ez dakizu idazten ari zaren horrek zentzurik izango ote duen. Dardarizoak ordenadoreko teklak bete-betean zanpatzea eragozten dizu. Zoratzen ari da Martina. Edo hori uste du, behintzat. Hasiera-hasieran ordenagailuari pega-pega eginda ikusten dugu, idazten, ordenagailua aitorle bakartzat nahi balu bezala.

Ez die ingurukoei ezer esan nahi, eta irakurleek ere ez dute jakingo zehazki zer duen; Peru mutilagunak baldin badaki, elkarrekin bizi direlako da, ez beste ezergatik. Beldurrak hartuta bizi da Martina, ez da Peruren galderei erantzuteko gai, ezta amari hitz egiteko gai ere. Zerbait gertatzen ari zaiola badaki, nabaritzen du, ez daki ordea zer. Dakien bakarra, ez duela birramona izan zuen Vera bezala psikiatrikoan amaitu nahi. Peru ahal duen guztian laguntzen saiatuko da, eta azkenean psikologoarengana joateko konbentzituko du. Horixe dugu liburuaren lehen zatia. Idazmoldeari dagokionez, aldiz, bigarren pertsonan idatzita dago, eta bost ataletan banatuta, izenburu guztiek trantzeren baten izena dutelarik. Esaldiak laburrak dira oro har, eta horrek bizkortu egiten du kontakizuna. Elkarrizketak ere motzak eta arinak dira, zuzenak.

Eleberriaren bigarren zatian pertsonaia aldatu, eta Vera birramonaren ahotsa izango dugu kontakizunaren gidari. Martinari zuzentzen zaio Vera, lehen pertsonan; era horretan Martinak pixkanaka-pixkanaka jakingo du zerk eraman zuen birramona psikiatrikora berrogeigarren hamarkadan, bai eta bertan zer bizi izan zuen ere. Horrela izango du Martinak, azkenik, familiako sekretu ezkutuaren berri. Izan ere, idazleak berak bere birramonari psikiatrikora egindako bisitaldiak dira eleberriaren oinarria: hain zuzen ere, bisitaldion kari interesa areagotu eta birramona zein emakumeen eta psikiatriaren arteko loturaz ikertzen hasi zen Itxaso Martin. Martina narratzaile duen zatia legez, Veraren zatia ere intentsitate handiz kontaturik dago, eta irakurtzen jarraitzera bultzatuko gaitu etengabe.