kritiken hemeroteka

7.399 kritika

Azken kritikak

« | »

Platero eta biok / Juan Ramon Jimenez (Patxi Ezkiaga) / Beta, 2008

Platero eta gu guztiok Jose Luis Padron / Bilbao, 2009-10

Platero eta biok (Ediciones Beta, 2008) astotxoarekin izandako elkarrizketak islatzen dituen prosa poetiko eder baten bilduma da. Liburuak iluntasun eta argitasun ukituak dauzka, min eta atsekabe ukituak. Adibidez, “Hotzikara” izeneko 5. poeman, Juan Ramon eta Platero sorginen abelbidetik doazela, errekan islatuta gelditu den ilargiari begira jartzen dira baina Platerok, “ez dakit haren edo nire beldurrez, trostan egiten du errekara, ilargia zanpatu eta txikitzen du. Kristalezko arrosa garbien erlekume bat lotu balitzaio bezala, berari eutsi nahiz, bere trostan…”. Argitasunez, lorez, beldurrez eta urduritasunez betetako mundu honek txundituta uzten gaitu. Osagarri guzti horiek gabe, poemak gezurrezko “naif” itxura hartuko luke, muinik gabeko iruditeria azaleko eta manipulatzailea emango luke.

Juan Ramonentzat poesia munduaren inmanentzia beste izakiekin partekatzeko bitartekoa zen. Juan Ramon Jimenez orainaldiari guztiz emana bizi izan zelako dauka bere prosa poetikoak halako indar bortitza. Moguerreko poetak ikusi, ezagutu eta oroitzen zuenaz idazten du. Ez du fikziorik idazten. Eta ez dugu ahaztu behar, Juan Ramonek etengabe zeukala munduaren itsusitasuna ere begien aurrean. Platero eta Biok liburuko beste zenbait testurekin batera, gogora ditzagun Moxal zikiratua, Txakur zorneduna, Neska txikia edo Kanarioa hil egin da. Testu hauek min eta atsekabez, poz eta zorabioz beteta daude… eta hizkera poetikoak hain ematen du erraz eta xaloa… Agian esan dezakegu bere kontzientzia unibertsoz bete eta, bete ondoren, bere poesian hustutzeko zeukan grazian datzala Juan Ramonen jenialtasuna. Azken batez, eternitatearen bila dabilen poeta baten poemak dira, eternitatea eta infinitua kantatzeko sinboloen bihotzean sartuta bizi den idazle batenak.

Osagarri horiek guztiak erabiliko ditu Juan Ramonek, munduari entzun ondoren, mundu horren arimarekin komunikatzeko, urarekin eta munduarekin bat eginda bizitzeko, gazteleraz inoiz idatzi den prosa poetikorik ederrenean. Orain euskaraz Patxi Ezkiagak jarri du, gu guztiontzat urrezko sari modura.

Azken kritikak

Moio - Gordetzea ezinezkoa zen
Kattalin Miner

Amaia Alvarez Uria

Itzuliz usu begiak
Anjel Lertxundi

Joannes Jauregi

Iturria
Unai Elorriaga

Aiora Sampedro

Zeldak
Elena Olave

Javier Rojo

Susmaezinak
Itxaro Borda

Estibalitz Ezkerra

Irautera
Castillo Suarez

Alex Uriarte

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Untz Ohe

Miñan
Amets Arzallus Antia

Irati Majuelo

Hiru gutun Iruñetik
Patxi Zubizarreta

Amaia Serrano Mariezkurrena

Poesia kaiera
Louis Aragon

Igor Estankona

Poesia kaiera
Louis Aragon

Javier Rojo

Goldsmithen ikaslea
Joxean Agirre

Txema Arinas

Poesia kaiera
John Berger

Igor Estankona

Zorioneko familia
Iñaki Irasizabal

Aiora Sampedro

Artxiboa

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Abuztua 2019

Uztaila 2019

Ekaina 2019

Maiatza 2019

Apirila 2019

Martxoa 2019

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Hedabideak