kritiken hemeroteka

7.044 kritika

Azken kritikak

« | »

Laura kanpoan da / Javier Muguruza / Erein, 2000

Ez da ezer gertatzen Igor Estankona / Deia, 2002-09-03

Badakit aspaldiko kontuekin gatozela, baina liburu honek hitz bat edo beste merezi du. Oraindik hortik zehar bueltaka dabilen liburua da azken finean. Merkatal zentru bateko apalean ikusi nuen orain dela ez asko. Pako Aristiren “Irene, tempo di adagio” eta Ramon Saizarbitoriaren “Egunero hasten delako” zituen alboan, eta baita beste argitaletxe batzutako “klasikoak” ere. Ikasgelan irakurri beharreko liburu horietako bat bihurtu ote den galdetu nion nire buruari momentu labur batez. Supermerkatu handietako liburutegi txarto atonduetan, ordea, ez dago ondorio garbirik ateratzerik. Dena dela, liburuak badauka klasiko kutsua, lehenbizi, azalean. Jabier Muguruzaren unibertsoa anitza da, baina kantari legez, doinuetarako hitzen sortzaile moduan zein eskenatokian estilo jakin bat dauka. Hasieratik zeozerk esaten dizu ez dela ezer berezirik gertatu behar, gauak ez dizula beste munduko ezer opatuko, ezpada Jabier bere kitarrarekin kantak xuxurlatzen. Lasaitasun horrek egiten du berezi.

“Laura kanpoan da” honek ere lasaitasun berbera dauka. Egia esan bi kontakizun biltzen ditu, liburuaren titulua daramana bata, “Mont-de-marsan” bestea. Bigarren honetan Lapurdi, bat-batean, Frantzia da, eta Irun Espainia. Ez dut halakorik ukatuko, baina tira, euskaldungoa elkarrekin nahastuago zegoela uste nuen. Kontakizunean, hizkuntzan, erritmoan dago liburuaren gakoa. Gertaera edo keinu batzuk aukeratu eta beste batzuk baztertzean definitzen bada ondoen idazlea, Jabier Muguruzaren kasuan are nabarmenagoa da. Tipo lasai batek hain lasai ez dagoen jendeari buruz idazten du. Badirudi pertsonaiek ere men egiten diotela halako erritmo artifizialki geldo bati. Narra-tzailearen pentzutan daude, lainoak haizearekin bezalatsu, eta ez da ia ezer gertatzen. Horregatik harritu nau.

Darabilen hizkuntza praktikotasun gabea iruditu zait behin baino gehiagotan, nahiz eta hain justu hori den, antza, bilatzen dena. Baina froga moduan gomendagarria da irakurle ororentzat, orraztu gabeko liburu bat delako, lar ondo kalkulatu bako liburu bat, bihozkadei jarraituz idatzia. Ez egin kasurik kontra-azalari: “Bigarren narrazioan iparraldeko bar batera lan bila doan pianojolearen peripeziak kontatzen zaizkigu”. Esaldi borobila. Iruzkin hauekin zaila da irakurleari aurkituko duenaren berri ematea.

Azken kritikak

Erreka haizea
Sonia González

Aiora Sampedro

Bakartasunaz bi hitz
Filipe Bidart

Aritz Galarraga

Pelegrinak
J.E. Urrutia Capeau

Hasier Rekondo

Errukiaren saria
Iñaki Irazu

Alex Uriarte Atxikallende

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Estibalitz Ezkerra

Zauri Bolodia
Oier Guillan

Mikel Asurmendi

Zuloa
Xabier Gantzarain

Peru Iparragirre

Mendi-joak
Aingeru Epaltza

Ibon Egaña

Ahotsak eta itzalak
Maixa Zugasti

Javier Rojo

Gerra txikia
Lander Garro

Roberto Moso

Girgileri Anderea
Maialen Hegi-Luku

Amaia Alvarez Uria

Etsaiak, lagunak, ezkongaiak, maitaleak, senar-emazteak
Alice Munro

Joannes Jauregi

Epailea eta haren borreroa
Friedrich Dürrenmatt

Aiora Sampedro

Bioklik
Asel Luzarraga

Iratxe Esparza

Artxiboa

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Abuztua 2017

Uztaila 2017

Hedabideak