« Aitaren misterioa | Hamaseigarren mendean »

Esku ezkerraz / Antonio Casado da Rocha / Utriusque Vasconiae, 2011

Behatzen Juan Ramon Makuso / El Diario Vasco, 2011-12-30

Bide bat egiten igarotzen; bizitzen. Bizi eta gero, agian, badaukagu gure baitan hainbat alegiazko irudiak. Eta hauek une batean gure baitatik ateratzen ditugu. Antonio Casado da Rochak, Esku ezkerraz euskaraz argitaratzen duen bere lehengo poesi liburua du, baina ez da bere lehenengo ariketa poetikoa, aurretik poesia, gazteleraz, argitaratu baitu, eta honek eskarmentuaren zantzua agerian uzten du. Liburuak lau atal ditu, eta Angel Erroren hitzaurre bat dakar.

Casado da Rocharen poesiaren abiapuntua inguruaz ohartzearen ariketaren emaitza da, eta hau, sortzeko edonork egin behar duen lana da, “ez bada gure harridura / gure buruari galdetzen diogula / nola bizi izan gintezkeen / modu horretan”. Poetak esan nahi du, hitz egin nahi du deskripzio ironikoen bitartez, aldamenean dagoena, bai hegazkin batetik, dela ordenagailuaren softwarea, bere bizitza familiarretik…, eta badu bere horretan nolabaiteko aire fresko bat, irakurketa alai bat. Eta poeta kideei ere hainbat poemetan deia egiten die, “Poeten artean inbidia ohi da / begirune seinalerik handiena. / Erremedio bakarra, harremana”. Erabiltzen duen hizkuntza zuzena da, ez da galtzen Antonio Casado da Rocha barrokismoetan, eta honek irakurleari errazten dio poema bakoitzaren irakurketa. Eta mezuak igortzen dizkigu etengabe poetak, geldiuneak sortuz irakurleari, nolabaiteko arreta ipintzeko deiadar bat eginez, eta hemen azpimarratu nahi nuke, hau liburuaren dohain bat dela; poetak ez du egin nahi ariketa fribolo bat, ez du irakurleari iruzur bat egin nahi, azken finean idazleak bere buruari egindako iruzurra izango litzatekeelako. “Baina koplak dioen bezala: / eskuok nireak dira”. Eta irakurle, zurea irakurketa.