kritiken hemeroteka

7.851 kritika

Azken kritikak

« | »

Arrain abisalak / Xabier Etxeberria / Martin Etxeberria / Elkar, 2009

Tabernako ikertzaileak Javier Rojo / El Correo, 2009-09-19

Xabier Etxeberria eta Martin Etxeberria anaia bikiek kasu berezia osatzen dute euskal literaturaren arloan, elkarlanean arituta gai baitira nobelak idazteko idazle bakarra izango balira bezala. Ez dakit, ba, baina hori lortzeko garatu behar duten lan-sistema bera konplikatu xamarra izan behar dela begitantzen zait, agian bikiek bakarrik egiteko modukoa. Lan egiteko modu bitxi horren oraingo emaitza Arrain abisalak izenburuko nobela dugu. Idazlan hori nobela beltzaren barruan koka daiteke oztopo handirik gabe: herri batean, Zarautzen hain zuzen, hilketa bat gertatzen da, eta hildakoa ezagutzen zutenenetako batzuk ikerketan hasten dira heriotzaren erruduna bilatzeko asmoz. Nobela beltzetan oinarrizko diren osagaiak ditugu beraz: itxuraz absurdoa dirudien hilketa; ikertzaile erromantiko, bakarti eta ziniko xamarra; aberastasunaren atzean ezkutatzen diren trapu zikinak; urteetan gordetako familia barruko misterioak… Nahiko topikoak dirudite osagai guztiek, eta topikoekin jarraituta, argumentua ere nahasi xamarra da: gauzak argitzen direla dirudienean, beste osagai bat sartzen baita azalpenean, eta dena berriro planteatzera daramatza ikertzaile afizionatuak.

Narrazioaren atal gehienak lehenengo pertsonan kontatuta daude, ikertzaile nagusiarena egiten duen pertsonaiaren ikuspuntutik azalduta. Baina narratzailearen kontu honetan ikusi dut nobela honek aurkezten duen inkongruentziarik handiena, zeren ikerketa azaltzen deneko atal gehienak lehenengo pertsonan kontatuta badaude ere, badaude beste atal asko, batez ere nobelaren lehenengo erdian, hirugarren pertsonan kontatuak, batzuetan argumentuaren ildo nagusiarekin zeharka baino erlazionatuta ez daudenak. Eta atal mota desberdin bi hauek txandaka agertzen zaizkigu askotan. Kontuan hartuta bi idazlek egin dutela liburua, agian horren bidez azaldu daitezke narratzaile eta argumentuaren aldetik agertzen diren diferentzia horiek.

Aipamen berezia merezi du liburu honetan tabernek hartzen duten garrantziak. Ez dakit idazleak ohartu diren edo ez, baina pentsatzen dut nahita egin dutela, irakurlearen ikuspuntutik begiratuta begi-bistako baita. Kontua da pertsonaiek denbora gehiena pasatzen dutela tabernaz taberna ibiltzen, hitz egiten eta batez ere edaten, halako moldez, non nobela osoa ibilera horien inguruan antolatzen baita. Hilketa eta ikerketa ere bigarren mailako osagaiak izango balira bezala.

Azken kritikak

Sekula ez liokete euli bati hegalik kenduko
Slavenka Drakulic

Irati Majuelo

Sortaldekoak
Hedoi Etxarte

Asier Urkiza

Dama
Jon Gerediaga

Nagore Fernandez

Bihotz-begietan
Xabier Lizardi

Igor Estankona

Argiantza
Pello Lizarralde

Jon Martin-Etxebeste

Taxiak ez dira inoiz gelditzen
Xabier Montoia

Txema Arinas

Eskuan beti zerbait
Maialen Berasategi Catalan

Irati Majuelo

Empar Pineda Erdozia: gorputzak hala eskatua
Kattalin Miner

Ainhoa Aldazabal Gallastegui

Zeruko belardiak
John Steinbeck

Hasier Rekondo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Mikel Asurmendi

Urpean murgildu
Lidia Txukovskaia

Nagore Fernandez

Bertute txikiak
Natalia Ginzburg

Asier Urkiza

Algara mutilatuak
Ane Labaka Mayoz

Maitane Legarreta Etxezarreta

Haragi hosto
Juan Ramon Makuso

Jose Luis Padron

Artxiboa

Urria 2021

Iraila 2021

Abuztua 2021

Uztaila 2021

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Hedabideak