kritiken hemeroteka

7.247 kritika

Azken kritikak

« | »

Elurra / Orhan Pamuk (Monika Etxebarria / Fernando Rey) / Elkar, 2007

Negua Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2008-03-28

Euskal literaturaren egoera ikusita, miresgarria iruditzen zait Elurra izeneko liburua kaleratu izana. Ez dezan inork nire hitzak gaizki interpretatu, esan behar dut orrialde kopuruagatik ari naizela; ez testuaz. Ehun orrialdeko liburuak ozta irakurtzen badira, bostehunetik gorakoak, suposizioa baino ez da, are nekezago irakurriko dira. Hala ere, oso liburu atsegina da, gomendagarria guztiz.

Orham Pamuk-ek Nobel Saria irabazi zuen, ez da urte asko. Irabazleen artean gazteenetakoa omen da. Ez naiz hasiko Nobela irabazteko Pamuk-ek izan ditzakeen arrazoiak aztertzen, are gutxiago epaitzen. Idazle ona iruditzen zait, literaturari buruz ditudan ereduen artean, jakina. Ezingo genuke, bestela, literaturari buruzko irizpide sanorik izan. Gutxi irakurtzen da, ordea, eta irakurtzen dena norberaren aurreiritzien belotik igaro ondoren. Badakit errazago dela gustu kontua aipatzea, gustu kontuak gustuarekin zerikusirik balu bezala.

Pamuk idazle errealista da, nobela honetan, bederen. 2001ean argitaratu zuten eta kaleratu bezain azkar eztabaida eragin men Turkian bertan. Ez zen ia inor indiferente geratu. Militarrek salatu zuten ez zela zuzena haiei buruzko ikuspegia. Izan ere, Elurra zerbait izatekotan, erregimen militarista baten salaketa da, militarrek kurduen lurraldean (lehenago armeniarrena izan zen horretan) egin dituzten basakeria eta abusuen testigantza. Ez, militarrak ez ziren pozik geratu liburuarekin eta, oraindik Turkian agintzen dutenez, mehatxatu egin zuten idazlea.

Gure mendebaldean ez da halakorik egiten, noski. Ez dago beharrik. Idazle bat gustukoa ez bada, ez da irakurtzen; ez balitz bezala jokatzen da berarekin. Liburu bat gustukoa ez bada, baztertu egiten da eta zokoratzen; ez balego bezala jokatzen da berarekin. Gainerakoa isiltasunaren erresumakoa da. Isiltasuna baita, nik dakidala, defentsa modurik ironikoena. Eta ironia, mendekurik barregarriena. Elurrak dena estaltzen du, baina ez luzarorako. Udaberrian, urak handi etortzen dira, eta neguan estalitakoak azaltzen dira indar berriturik. Elurra ere ironikoa da, txantxa egilea.

Azken kritikak

Basa
Miren Amuriza

Peru Iparragirre

Gailur ekaiztsuak
Emily Brontë

Amaia Alvarez Uria

Julien Vinsonen hegaldia
Patxi Zubizarreta

Javier Rojo

Hausturak
Jokin Muñoz

Txema Arinas

Idazleen gorputzak
Eider Rodriguez

Aiora Sampedro

Katigatu ninduzun librea nintzena
Laura Uruburu

Joannes Jauregi

Ezagutzaren matazak
Emagin

Ibai Atutxa Ordeñana

Ez erran deus
Jon Arretxe

Estibalitz Ezkerra

Poesia kaiera
Idea Vilariño

Igor Estankona

Disoluzio agiriak
Jose Luis Otamendi

Javier Rojo

Poesia kaiera
Cesare Pavese

Igor Estankona

Iraumen
Alexander Martinez Iturria

Peru Iparragirre

Amek ez dute
Katixa Agirre

Javier Rojo

Munduko tokirik ederrena
Iñigo Aranbarri

Mikel Asurmendi

Artxiboa

Apirila 2019

Martxoa 2019

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Hedabideak