« Ihesi | Beizamako hilketa literaturan »

Paixibo / Joxean Sagastizabal / Elkar, 1987

Paixibo Mikel Mendizabal / Argia, 1987-07-05

Nobela arraroa Joxean Sagastizabal idatzi berri duena, edo arraroa behintzat bere ideiak azaltzeko izan duen modua. Bertan basa-mortuan dabilen arlote baten istorioa dugu. Gerra latza iragan ondoren simeriarrak azaltzen dira basa-mortuan Grander printzea, bere anaia erasotzen lagundu nahiean. Paixibo emakume esklabu batekin egiten du bere bidaia, protagonistak ordea benetazko lagun bat bezala tratatzen du, garaiko (eta ez hain garaiko) errepresio legeak hautsi nahirik.

Istorio bikainak kontatuz irabazten du Paixibok bere ogia eta honela irabazten du ere Konan errege simeriarraren onarpena. Honek ordea ez dio gehiegi iraunduko, Unur bere esklabua, sujutarra dela ikustean. Hala eta guztiz ausartki aurre-egingo dio Unurren babesean eta honek eskertu nahirik, geratzen den azken sorgin sujutarrarengana eramango du munduaren bortxakeria hautsi nahiean.

Nobela nahiko modu fantastikoan kontaturik dago, mitologiaren kutsua nabaria izanik. Istorioak, deskripzioak, bidaiak… agertuko zaizkigu, non batzutan bestetan baino lortuagoak izango diren.

Sexu jokuak ere agertuko zaizkigu, eta narrazio hauetan Sagastizabal nahiko ohizkoa dugu, beraz hontakoan ere, ez du aukera desaprobetxatu.