susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Erromes nekatuaren salmoak | Indiako zuhur-hitzen arabera »

Zentzu antzaldatuen poemategia / Xabier Lete / Euskaltzaindia / BBK, 1992

Berrogetabat poema, bertso librez Angel Zelaieta / Euskaldunon Egunkaria, 1992-09-18

Poemategi honen “zentzua”, antitesi simetriko batek irudikatzen du: “Egunsentia eta ilunabarra”. Lehena, “maiatzeko azahar xuria” da. Bigarrena, ostera, “larrosa horien artean” baino ezin aurkitu eta gozatzea. Jaso uste dugun etxeari begiratuta, “orduak erori dira ostoak bezala / eta bitxikerietan xahutu bizia” hots egiten dugu, edota “amodio ezabatuaren lurralde sekretua” ote den egiten zaigu. Beti, “apiril urduria” gure egunsenti eta ilunabarretan, “xori erratuei loa galeraziz”.

Beti Becquerren galdera, haur gineneko jardin haretan entzuna: “Nork, amodio, zaindu du gero zure egoitza / orduek, harro, ate hertsi hura bultzatzean?”

Leteren poemategian, irakurle, aurren bertsoa irakurtzen baduzu, ez zatzaizkio desatxikiko akabera arteino.