kritiken hemeroteka

7.544 kritika

Azken kritikak

« | »

Kamoren ihesaldia / Daniel Pennac (Mikel Garmendia) / Elkarlanean, 1998

Adiskidetasuna Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 1998-11-07

Daniel Pennac idazle frantsesa da. Ezaguna egin da gure artean Comme un roman liburuari esker, batez ere. Kamoren Ihesaldia da euskarara itzulitako lehen liburua. Kamo mutil berezia da, sentikortasun handikoa, egiten duena egiten duelarik ere. Bakarrik bizi da amarekin, aita hil zitzaionez geroztik. Pertsonaia bitxia da ama. Franzian asko bezala, amaren aiton-amonak ez ziren frantsesak. Aitona errusiarra; amona, greziarra: Kamo eta Melissa, erlea eta lorea, Duvoisinen poema hartan bezala. Aita, Alemaniakoa. Beraz, amak ez daki oso garbi bera nongoa den: “Hainbeste jatorri izaki, Kamoren amak, frantses nazionalitatea hartu baitzuen, hizkuntza piloa zekien, nahiz eta benetan ez hango ez hemengotzat zeukan bere burua. Edo, Kamok esaten zuenez, umorez bezain erraz aldatzen zuen nazionalitatez, eta benetan gainera, asko baitzen hartarako haize-bolada txikiena”. Frantziak hori du ona, jatorri askotakoak biltzen dituela bere baitan, inork gutxik zalantzan jartzen duela bere nongotasuna.

Adiskidetasunaren gorazarrea da batez ere liburua. Kamoren amak Errusiara joateko erabakia hartu du, aitonaren arrastoen bila; izan ere, oso gutxi baitaki hari buruz. Kamo Parisen geratzen da, lagun baten etxean, lagun horren gurasoekin. Bizikleta bat du, txekoslovakiarra sortzez, historia handikoa, Erresistentzian parte hartu baitzuen, bizikletak. Kamok, ordea, ez daki bizikletan ibiltzen. Baina inork oso ongi adierazten ez jakin arren, Kamo bat-batean hasten da bizikletan ibitzen. Istripua izango du, hori ere bai, eta ospitalera eramango dute. Lagunak hara joango zaizkio bisitan, eta lagun horiek gertaera kurioso baten lekuko izango dira. Kamo, errusierazko hitzak ahoskatzen hasten da, birraitonaren tokian (amaren aitonarenean hain zuzen) jarriko baita. Eta haren larruan sartuta dagoelarik, haren ihesaldia ekarriko du gogora.

Irudimen handia duela erakusten digu Daniel Pennacek. Gertaera asmatuak, benetakoekin nahasten baitira liburuan. Dena dela, adiskidetasunaren gorazarretzat hartu behar da liburua. Adiskide onen istorioa kontatzen baitigu idazleak. Oroitzapenaren indarra handia dela, hori ere erakusten digu.

Azken kritikak

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Ibai Atutxa Ordeñana

Poesia kaiera
June Jordan

Aiora Sampedro

Gaitzaren loreak
Charles Baudelaire

Joannes Jauregi

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Igor Estankona

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Irati Majuelo

Hormako paper horia
Charlotte Perkins-Gilman

Amaia Alvarez Uria

Gaitzaren loreak
Charles Baudelaire

Javier Rojo

Poesia kaiera
June Jordan

Igor Estankona

Nobela errealista bat
Joxean Agirre

Joannes Jauregi

Moio - Gordetzea ezinezkoa zen
Kattalin Miner

Aiora Sampedro

Den-dena nahi dugu
Nanni Balestrini

Ibon Egaña

Erbesteko elurra
Felipe Juaristi

Javier Rojo

Lurra eta dardara
Askoren artean

Irati Majuelo

Miren eta erromantizismoa
Ramon Saizarbitoria

Imanol Mercero

Artxiboa

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Abuztua 2019

Uztaila 2019

Ekaina 2019

Hedabideak