« Idazkera bikaina | Desioetan galduak »

Hitzen ondoeza / Joseba Sarrionaindia / Txalaparta, 1997

Hitzak gezurretan Javier Rojo / El Correo, 1998-08-05

Euskal Herriko zenbait alderditarako Joseba Sarrionaindia ia idazle mitiko bihurtu da. Nik ez dakit, ordea, idazle honek ospea bere ibilbide literarioari zor dion ala bere ibilbide “politikoari” (nolabait esateko). Hiru testu mota idatzi izan ditu batez ere, poesia, narrazioa, eta saiakera bitxia dei litekeena. Hitzen ondoeza azken genero honi dagokio. Beste idazle askok bezala (gogoratu A. Lertxundiren Letrak kalekantoitik), Sarrionaindiak hiztegi pertsonalaren itxura eman nahi izan dio bere liburuari. Liburu luzea izanik, gauza asko izango lirateke kontagarri. Labur-zurrean hauexek dirateke Sarrionaindiaren giltzarri batzuk: Bere pentsamenduaren funtsa eta oinarria paradoxa da; beste hitz batzuetan esanda, itxuraz modu batekoa dena, sakonduz gero zeharo alderantziz gertatzen da. Honek, ezinbestean, kontraesanera eramaten du. Bestaldetik, liburua kultur erreferentziaz beterik dago. Ez dut uste honekin idazleak bere erudizioa frogatu nahi duenik (honela balitz, hau harrokeria barregarria izango litzateke); kultur aipamen hauen bidez, estilo-efektua lortu nahi duelakoan nago. Izan ere, hitzen lilurapean Sarrionaindiak mago batek bezala askotan izkutatzen duena gezurra baita, ezerezaz betetako puxika bat.