kritiken hemeroteka

7.067 kritika

Azken kritikak

« | »

Kaxa huts bat / Beñat Sarasola / Susa, 2007

Belaunaldia Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2007-04-27

“Gure belaunaldiak ez du deus balio, gure belaunaldia Aginako zero bat da”. Honela hasten da Beñat Sarasola gaztearen “Gure belaunaldia” poema. Liburuan, dena dela, bada beste poema bat bere belaunaldiari buruzkoa, edo hala dirudiena, laurogeiko hamarkadaz baita. “Laurogeiko hamarkadakoa naizela diot / mila bederatziehun eta laurogeita lauko udaberrian / nire amak, baikortasunez hordi, bere semea / munduratzeko indar guztiak bildu zituelako”. Belaunaldiaz hitz egitea norberaz hitz egitea da. Egia da norberak ez duela erabakitzen noiz jaioko den, eta egia ere bada norbait mundura ekartzeko ez dela baikortasun amiñi bat ere behar. kontzientziaren lausoa, beharbada; ez dakit. Egia ere bada nor bere buruaren neurriez jabetzean has daitekeela idazten, bere burutik hasi ere eta gero besteengana zabalduz, ahal izanez gero. “Ezin izan ditugu gurasoak akabatu; etxetik alde egin, komuna hippie batera joan”. Belaunaldiaren neurriak (eta mugak) jarrita dauzkala dirudi. Egia da gurasoak (sinbolikoki) akabatu dituzten asko eta asko beren seme-alabek beraiek noiz akabatuko ote dituzten izuz bizi direla, eta komuna hippierik ere ez dela geratzen, eta gaztetan iraultzaile izandako mordoska bat funtzionario dela Jaurlaritzan, alegia gure aitaren etxean, zeina defenditzen baitute… Gainerakoa badakizue.

“Gu iristerako Historia amaiturik zegoen eta, Artea, berriz gure aurrekoek hil zuten”. Egia da belaunaldi bakoitzeko kideek kexa ugari dutela aurreko belaunaldikoen aitzakiaz. Historia beti amaitzen ari den zerbait da, eta beti hasten ari den zerbait ere bai. Bestela ez luke Beñat Sarasolak poemarik idatziko. Ez luke bere belaunaldiaren aldarrikarik egingo, bere tokia non den jakingo ez balu, edo sumatuko ez balu.

Nik, egia esan, ongi ulertzen diodala uste dut. Poesia idaztekotan, hitzen jabe egin behar. Norberak bere hitzak bilatu behar, eta hitzak, ordea, kutsatuta daude gehienak, gure mundu hau bezala.

Azken kritikak

Istorio bakarra
Julian Barnes

Javier Rojo

Tximeletak bizkarrean
Ugaitz Agirre

Javier Rojo

Poesia kaiera
Al Berto

Igor Estankona

Azalberritze bat
Esti Martinez Diaz de Cerio

Javier Rojo

Beribilez
Jean Etxepare Bidegorri

Aritz Galarraga

Ohe husetan
Izaskun Gracia Quintana

Hasier Rekondo

Emakume burugabea
Antxiñe Mendizabal Aranburu

Javier Rojo

Jalgi hadi plazara
Itxaro Borda

Amaia Alvarez Uria

Keinu konplizeak
Karlos Cid Abasolo

Alex Uriarte

Zu entzuteko gaude
Xabier Mendiguren Elizegi

Estibalitz Ezkerra

Bihotzean daramagun mundua
Maite Darceles

Javier Rojo

Otto Pette
Anjel Lertxundi

Aritz Gorrotxategi

Stereo
Miren Gaztañaga

Amaia Alvarez Uria

Duchampen inguma
Eric Dicharry

Igor Estankona

Artxiboa

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Hedabideak