« Elurraren gainean | Falta zitzaiguna »

Gerratearen aztarnak / Fertxu Izquierdo / Pamiela, 2007

Poesia militantea Javier Rojo / El Correo, 2007-03-21

Erresistentziako poesia dei liteke Fertxu Izquierdok “Gerratearen aztarnak” izenburuko liburu honetan eskaintzen duena, ados ez dagoen munduarekiko erresistentzia alde batetik, baina, neurri batean behintzat, bere buruarekiko erresistentzia, bestaldetik. Lehenengoari dagokionez, Euskal Herri honetan hainbestetan idealizatu diren hirugarren munduko konfliktoekiko elkartasunean oinarritutako poesia idazten du poetak. Gauzak honela, Palestina, Nikaragua, Irak eta horrelako izenak aipatzen zaizkigu behin eta berriro, hizkuntza militarista erabiltzen duen poesia militantea sortuz. Poema hauen bidez etorkizunez betetako armarena berriro plazaratu nahi izan duela ematen du. Eta, jakina, egoera horiek Euskal Herriko egoerarekin parekatzeko tentazioan erortzen da idazlea, egoera hauek besterik gabe parekatzerik balego bezala. Bigarrenari dagokionez, poema hauetatik islatzen den subjektu poetikoa (poetak idazkietan bere buruaz islatzen duen irudia, batzuetan fikziozkotzat hartu daitekeena) guztiz erromantikoa da, eta maitasunaren bidez bere lekua bilatzen duen subjektu moduan aurkezten da.