Fitola balba, karpuki tui / Jon Gerediaga / Pamiela, 2004

Hitz misteriotsuak Javier Rojo / El Correo, 2004-07-14

Izenburu misteriotsua du Jon Gerediagaren poema liburu honek: “Fitola balba, karpuki tui”. Eta izen misteriotsu honek prestatzen gaitu bertan aurkituko dugunerako. Poesia ezin adieraz daitekena adierazteko saio bitxia da. Poesiaren balioak oso badaezpadakoak izan daitezke; poesia, hala ere, ezinbestekoa da. Jarrera ironikoa ikus daiteke honelako planteamenduan eta jarrera ironiko hau ez da poesiara mugatzen, bizitzaren aurrean ere halako ironia existentziala erakusten baitu liburu honek. Adierazpen landu eta zainduko poema liburua da hau, batzuetan oihartzun mitikoak dituena. Azken bolada honetan poesian oso maiz ikusi ahal izan dugu poetikotasunaren aurkako jarrera. Izan ere, batzuetan ematen du idazle batzuek ahaztu dutela poemetan hitzek oihartzunak izan behar dituztela, konnotazioa oinarrizkoa dela poesian. Hemen ez ordea. Jon Gerediagak, zorionez, badaki poesian hitzek misterioa gordetzen dutela. Alde honetatik, adibidez, aipagarriak dira soinuekin jolasean egindako poema batzuk: zehazki ezer adierazi ez arren, mundo oso bat iradokitzen dute idazleak asmatutako hitz ezinezko horiek. Analogia eta ironia dira poesiaren iturri nagusiak eta idazleak bi honetatik zerbait hartzen jakin du liburu eder hau egiteko.