« Barrikadak trenbidean | Historia fikzio, fikzio historia »

Bizia lo / Jokin Muñoz / Alberdania, 2003

Bizia lo Nagore Telleria / The Balde, 2003-10

Hiru dimentsiotako betaurrekoekin begiratzen du Jokin Muñozek ingurura. Bertan plano ezberdinak erakusten dizkigu. Lehendabiziko dimentsioan abertzaletasun konprometituaren ajeak agertzen dira. Kromagnon kalashnikov bati helduta. Hamabost urte pasatzen ditu barruan. Taldeko intelektuala, Bakunin, unibertsitateko irakaslea da. Kromagnonen semearena hain zuzen. Ordurako Kromagnon desmarkatu da eta emazteak utzi ere egin du. Kontzientzia ideologikoa. Bigarren dimentsioan familiak sortzen dizkigun lotura inkoherenteak agertzen dira. Trafikanteak anaia tontoari amnistiako pegatinak ematen dizkio paparrean jartzeko. Hark garabiei harri tiraka pasatzen du eguna Che Gevararen kamisetak soinean dituztenek tiro egiten duten bezala. Trafikantea auzokidearen komandoak hiltzen du tirokatuta. Belaunaldien arteko koskak ere hor daude. Gurasoak telediarioa ikusten kotxearen leherketako berrian semearen izena esango duten beldur. Hirugarren dimentsioan sakontasuna dago. Heriotza. Haurra ohean altxa ezinda gaixorik mekano batekin jolasean, eta gurasoak negar zotinka ezkutuan. Bizia lo.

Bost ipuin laburretan kontatutakoaren printzak dira hautatu ditugunak. Ausardia garesti dagoen garai hauetan, zorrotz eta alferrikako txalamatikarik gabe idatzitakoak dira denak. Banatu beharreko liburua dudarik gabe. Egunkariarekin zabaldu ezkero ez luke oihartzun gehiegirik ere. Hortaz Sin Chanen ondoan eman beharko lukete kapituluka, edota bestela institutu eta unibertsitateetan derrigorreko irakurketen zerrendan sartu.