« Emariari idatzitakoak | Maitasun erromantikoak kidekorik ez! »

Larrosa bat Groenlandian / Iban Garro / Denonartean, 2023

Lokarriak munduan Paloma Rodriguez-Miñambres / El Diario Vasco, 2024-03-09

Iruñeko XVII. Nazioarteko Poesia Sariak balio izan du Iban Garroren lana ezagutarazteko. Horren harira, pozgarria begitantzen zait sariak ez direla soilik poeta gazteen loria aldarrikatzeko baizik eta olerkari helduen helmenean badaudela -nahiz eta, maitasunean bezala, izaera likidoa edo definigaitza izan gaztetasunaren aferetan-.

Liburuko 39 poemetan gaien aniztasuna antzematen dugu: errutinarekin apurtzeko beharra, oroimena, identitatea, isiltasuna edo bizieran ezkutuan daramana, Garrok neurritasuna erakusten duelarik sentimenduei eusteko. Hots, natura maite duen pertsona gisa agertzen da, inguruan duenari adi, baina krudela eta gizakiarekiko izaera arrotza agerian jartzen duen natura horrekin erabateko atsegin hartu gabe.

Poemek erritmoa dute eta idazle lesakarrak sorkuntza poetikoaren bideak ezagutzen dituela uzten du argi, olerkigintzaren berezko elementu klasikoak darabiltzalako, hala nola, sinonimoen eta antonimoen elkarketak edo zenbait hitzen antzeko sonoritatean oinarrituriko hizkuntza-jokoak. Baliabide poetiko horien erabilerak ahalbidetzen dio belarrirako erakargarria izatea eta beste esanahi batzuetarako sarbidea iradokitzea alderdi semantikoan. Halaber, ahozko tradizioaren elementuak ere azaleratzen dira, errima, esaterako. Horrekin batera, euskalkiaren erregistroak, nafarrerarenak, ahozkotasunaren arrasto hori lortzen laguntzen du. Garroren bertsolari formazioa baliotsua suertatu zaiolakoan nago, bertsolaritzaren teknikak eriden daitezkeelako testuan.

Poema batzuek beharbada sinpleegiak iruditu arren, ez dago zalantzarik obra honetan poesiak eragiten dituen irrikak eta egarriak bizirik iraun dezatela erdiesten duela Garrok, poesiak edozein adin eta garaitan errealitateari bira ematen diolako eta bere ahalmen estaria deskubritzen dugulako.