susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Egia eta Edertasuna | Udaldi zoriontsua »

Bizia lo / Jokin Muñoz / Alberdania, 2003

Bizia lo Ana Unanue / Aizu!, 2003-07

Istorioa: bost narrazio dira, 60ko urteetan jaiotako belaunaldiaren bizipenei eta giroari lotuak bostak. Aurrenekoan, familiaren kontakizunen bidez ezagutu duen gerraosteko giroa islatzen du egileak, eta gainerakoetan euskal gatazkaren hariak ageri zaizkigu.

Emaitza: irakurlerik axolagabeena ere lur jota uzteko moduko liburua idatzi du Jokin Muñozek (Castejon, 1963). Narrazio errealistak, hotzak, gordinak dira, eta horietan ageri den giroa guztiz tristea. Aurreneko narraziotik azken lerroraino, egonezinak eta desasoseguak harrapatuko dute irakurlea. Beste batzuek heroikotzat jotzen dituzten urteen eta jarreren alderik mikatzena erakusten digu egileak.

Argia: Jokin Muñozek pertsonaien psikologian sartu eta giza harremanak erretratatzeko duen trebezia. “Isiluneak” eta “Azterketa” narrazioak horren adierazgarri.

Itzala: liburuak uzten duen desolazio sentipena. Musikaren bat jartzekotan, Itoiz taldearen “Desolatio” kantarena beharko luke narrazio bilduma honek. Bistan da egileak nahita egin duela, bizi dugun errealitatea halakoxea iruditzen zaiolako, baina itxaropenari edo, gutxienez, lirikotasunari zirrikituren bat utzi izan balio…

Esaldia: “Literatura arina, Europako beste herri batzuetan egiten ari den entretenimendu hutsezko literatura hori luxua litzateke gurean”. Hala esan zuen Muñozek bere azken lanaren aurkezpenean.