« Hegoak astinduz | Diktadorearen bi gorputzak »
Finzi-Continitarren lorategia / Giorgio Bassani (Koldo Biguri) / Elkar, 2016
Behera behar hau Javier Rojo / El Diario Vasco, 2016-11-19
Giorgio Bassani idazle italiarrak merezimendu handiak ditu literaturaren historian gogoratua izateko. Besteak beste, berari esker argitaratu ahal izan zen XX. mendeko literaturaren gailurrean dagoen idazlan bat: Lampedusaren “Il Gattopardo”. Baina horretaz gain, nazien eta faxisten aurkako militantzian nabarmendu zen Italian Bigarren Mundu Gerran. Eta jakina, liburu interesgarriak ere idatzi zituen. Hauen artean euskaraz “Finzi-Continitarren lorategia” irakur dezakegu. Nobelaren hasieran agertzen zaigu idazlearen maskaratzat har daitekeen narratzaile bat Finzi-Contini familiaren hilobiaren aurrean, 50eko hamarkadan. Arkitekturaren aldetik ikusgarria den moduan hondoratzen ari den momentu horretan, abandonatuta baitago. Bertan lurperatuta daude Ferrarako familia aberats horren zenbait kide, baina ez guztiak, juduak zirenez batzuk kontzentrazio esparruetan hil zituzten-eta. Besteak beste, Micol. Sarrera honen ostean, atzera jauzi bat egiten da denboran eta narratzailea familia aberats horrekin izan zituen harremanak kontatzera pasatuko da. Era dotore eta pausatu batez azalduko zaigu nola bizi ziren Finzi-Continitarrak, eta zer nolako amodio-historia egon zen Micol eta narratzailearen artean. Aberatsak izan arren, Finzi-Continitarrek ere pairatu behar izan zituzten Italiako faxistek inposatu zituzten lege arrazistak. Horien ondorioz, beren etxea inguratzen zuten lorategiek muga bat altxatu zuten beren munduaren eta kanpoko errealitate gordinaren artean. Muga horien barruan zoriona eraiki zezaketela irudikatu nahi izan zuten, eta burbuila baten barruan bezala aurrera eramaten zuten beren bizitza, kanpoko mundu hori egongo ez balitz bezala. Baina kanpoko mundu horrek bere existentzia krudela erakusten du, ezinbestez. Ezinezko amodio baten istorioa kontatzen da, malenkoniaz eta tristeziaz betea, amodiozko istorio hori burutu litekeen mundua ere gerrak desagerrarazi baitzuen. Italierazko testua euskaratzeko ardura Koldo Bigurik hartu du. Eta izen horrek itzulpenaren kalitatea bermatzen du, inolako dudarik gabe.
Dena zulo bera zen
Eider Rodriguez
Amaia Alvarez Uria
Zer egin Miranderekin?
Askoren artean
Irati Majuelo
Azken batean
Lourdes Oñederra
Paloma Rodriguez-Miñambres
Independentziaren dekalogoa
Joseba Gabilondo
Mikel Asurmendi
Beste zerbait
Danele Sarriugarte
Maialen Sobrino Lopez
Palinpsestoa
Joxe Austin Arrieta
Asier Urkiza
Katona
Antxiñe Mendizabal Aranburu
Nagore Fernandez
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Paloma Rodriguez-Miñambres
Guztia urruntzea da
Hasier Larretxea
Mikel Asurmendi
Esker onak
Delphine De Vigan
Ainhoa Aldazabal Gallastegui
Enarak
Bernardo Atxaga
Irati Majuelo
Ez da erraza gizon on bat aurkitzea
Flannery O'Connor
Aritz Galarraga
Moebiusen ertzak
Garazi Kamio
Joxe Aldasoro
Düsseldorfeko txibatoa
Karlos Linazasoro
Mikel Asurmendi