« Txokotik mundura | Urte ilunetan »
Bazko arrautzak / Mikel Hernandez Abaitua / Elkar, 1995
Egunero egunerokoekin Aingeru Epaltza / Nabarra, 2002-10
Eguneroko bizitzan murgiltzea eta itxurazko ohikeria horretan gure ametsek, gure eldarnioek edo gure fantasiek azaleratzen dituzten alderdi ezkutuetan arakatzea, horra XX. mendeko literaturarik hoberenaren joera. Ipuingintzak bereziki, ale ederrik utzi digu halako, nork bere estiloan, Carver estatubatuarraren edo Cortazar argentinarraren lanak lekuko. Genero motza aproposa izaki, nonbait, egunero egunerokoekin bizi beharraren abenturaren berri eman ahal izateko.
Gure artean bide hori urratu dutenetariko bat da Mikel Hernandez Abaitua sortzez gasteiztarra. Nobela pare baten egilea bada ere, narrazio laburrerako isuria agertu du, eta hiru lan plazaratu ditu, orain arte, alor honetan. Haietariko azkena da Bazko arrautzak.
Sei narraziok osatzen dute liburua, bakoitza bere gisakoa, giro eta tonuaren aldetik. Begiak denetan lehenak, hasieran bederen, surrealismora hurbiltzen gaitu, aurpegian ez ezik, gorputzeko bertze ataletan ere begiak sortzen zaizkion gizonaren istorioa ekarriz. Anaia goibelean, berriz, familia batek seme berezi samarrarekin izandako gora-behera tristeak kontatzen dizkigu Hernandez Abaituak. Hagitzez doinu alaiagoa du Auzokoak, gaurko etxe handietan nork bere intimitatea gordetzeko zailtasunetatik abiatuta, eta ildo beretik doa Zakar poltsak saltzen ditut, ez-ohiko bisitaldi batek ez-ohiko momentu batean gizonezko batengan pizten dituen gogoeta sasi-erotikoak gaitzat harturik. Giro iluna berriz ere nagusituko da Heriotzaren pabilioian —ederrenetariko bat— eta liburuari izena ematen dion ipuinean, lehenbizikoa kartzelari baten eta heriotz zigorra jasotako baten arteko adiskidetasunaz eta bigarrena zoriontasunetik ameskaiztora eta zuhurtasunetik erotasunera doazen lerro meheez ari direlarik. Ezberdintasunak ezberdintasun, idazleak nolabaiteko batasuna ezarri nahi izan die narrazio guztiei, han eta hemen lokarri lana egiten duten hari finez baliatuz.
Ugaritasuna ezaugarritzat duen lan batean ohi denez, askotarikoak dira lorpenak. Ipuin guztiek ez diete hasieran sortzen dituzten espektatibei erantzuten, baina bertze batzuek gozatzeko parada ematen diote irakurleari, egilearen xede ironiatsua agerian uzten dutenek bereziki. Ironia eta trufa, jakina, ez dira beti gauza bera, eta hori badaki Hernandez Abaituak.
Mio marito deitzen zion
Joxean Agirre
Asier Urkiza
Nonahiko musika
Juan Kruz Igerabide
Nagore Fernandez
Barazkijalea
Han Kang
Maialen Sobrino Lopez
Beste urte batez
Samira Azzam
Ainhoa Aldazabal Gallastegui
Ulhaintsaren negarra
Jon Garmendia
Aiora Sampedro
Zainetatik zilarra
Nahia Intxausti
Irati Majuelo
Izen baten promesa
Hedoi Etxarte
Aiora Sampedro
Düsseldorfeko txibatoa
Karlos Linazasoro
Aiora Sampedro
Esne berriketan
Uxue Alberdi
Mikel Asurmendi
Guztia urruntzea da
Hasier Larretxea
Asier Urkiza
Esker onak
Delphine De Vigan
Maialen Sobrino Lopez
Pedagogismoaren gezurtapen bat
Teresa Maldonado Barahona
Amaia Alvarez Uria
Jai-Alai
Gaizka Arostegi
Jon Agirre
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Mikel Asurmendi