« Neguko bidaiaria | Inoiz bukatzen ez den bidaia »

Mentura dugun artean / Anjel Lertxundi / Alberdania, 2001

Literatura lanbide Javier Rojo / El Correo, 2002-09-18

Anjel Lertxundik narratzaile moduan egin duen lanagatik ez du inolako aurkezpen beharrik euskal irakurleen artean. Honetan, ordea, ez dator istorio bat kontatzera, zeren “Mentura dugun artean” saiakera baita. Bertan idazleak era pertsonal eta inpresionista batez (hau da: liburu hau ez da zerbait ikasteko eskuliburua) bere literaturaren etxeko sukaldeak nola funtzionatzen duen azaldu nahi du. Eta askotan gertatzen den bezala, erakusten digu idazlea idazle baino lehenago, irakurle dela. Are gehiago, liburu honek iradokitzen duenaren arabera, idazleak idazle baino irakurle izan nahiago lukeela aditzera ematen dela dirudi.

Izan ere, idaztea batzuetan sufritzea izan daiteke, baina irakurtzea beti da plazer bat. Ildo honetatik abiatuta, Lertxundik literaturarekin, orokorrean, eta euskal literaturarekin, bereziki, zerikusia duten zenbati arazo planteatzen ditu liburuan, hala nola euskal literaturak duen itzulpen-beharra, edota irakurle euskaldunen iruditerian baserriak betetzen duen tokia. Saiakera da idazlan hau, baina ez dago inolako oztoporik liburua narrazio bezala irakurtzeko. Izan ere, liburu bat idaztea edota irakurtzea, liburu horretan bertan kontatzen direnak bezain ekintza narratiboak izan baitaitezke.