kritiken hemeroteka

7.059 kritika

Azken kritikak

« | »

Eskuen sustraiak / Oier Guillan / Susa, 2009

Pertsonen sustraiak Jose Luis Padron / Bilbao, 2010-02

Oier Guillanek oroimenarekin eta orainaren betaurrekoekin behin eta berriz sortzen dugun iraganari begira jarri ditu begiak Eskuen Sustraiak (Susa, 2009) bere poema liburu berrian. Eta horren bidez balizko etorkizunei begira. Barruko urruntasunera begira: zenbaitetan amets batera gerturatzeko modu bakarra amets horretatik urruntzea baita.

Nekea, desilusioa, ulertezintasuna edota eguneroko ohikeria eta miseriak bizi dugun gure garaitik ezin baztertu daitezkeen kezkak dira, ordea ez da egilea bereziki identifikatzen haiekin, azaltzen dira testuetan baina ez ditu hala nahita bilatu. Liburu honetako poemetan nolabaiteko gordinkeria azaleratu zaio ingurura begiratzerakoan, baina batzuetan hitz gogorrak izanik ere beti dago haiek gainditzeko borondate bat. Irudiak aukeratzeko orduan bulkadak jarraitu ditu gogoeta sobera arrazoituak baino gehiago, luzez landu duen idazteko modu hori itxi nahi zuelako, hain zuzen ere.

Eta orainaren aldeko apustu garbia egiten du liburuan, orainari aparteko bizitasuna ematearen aldekoa. Bai. Baina ez da oraina bizitzeko modu egoista bat, eta ezta etorkizunik ez egotearen ondorioa ere. Teatroan bizi izandako esperientzietan ikasi du orainaren kontzeptu hori: “emanaldiak ez dira soilik fikzioak, ‘gertatzen’ den zerbait ere badira. Taldekideekin eta publikoarekin komunikazioa dagoenean emanaldi hori erreala bilakatu den mundu utopiko bat da, eskala txikian bada ere. Oholtza gaineko uneak ekintzak dira, errutinari edo porrotei ebasten dizkiogun denbora zatiak, orainak. Berdin dio aktore edo publiko izatea, horrelako komunikazio eta adierazpen uneak sortzearen eta pilatzearen balioa eta edertasuna nabarmendu nahi nuke, bizitzaren arlo guztietan. Nire kasuan oholtza gainekoak dira une-lubakiak, beste baten kasuan seme-alabekin igarotakoak agian. Ez da carpe diem erromantiko bat, jarrera aktibo bat baizik”.

Aurrenekoa Oreretako Mikelazulo elkartean egin ondoren, poemarioan oinarriturik, errezitaldiak eskaintzen ari dira beste hainbat tokitan. Ahotsak: Asier Sarasola eta Guillan bera; musika: Ander Fernandez; pintura: Idoia Beratarbide. Poesian, teatroan edo kultur antolakuntzan topatu ditu lanerako tresnak Oier Guillanek: “kontua ez da zer egin, baizik eta norekin. Niretzat artea, edo sormena, ez da kontzeptu elitista bat: pertsonak daude beti oinarrian”.

Azken kritikak

Jalgi hadi plazara
Itxaro Borda

Amaia Alvarez Uria

Keinu konplizeak
Karlos Cid Abasolo

Alex Uriarte

Zu entzuteko gaude
Xabier Mendiguren Elizegi

Estibalitz Ezkerra

Bihotzean daramagun mundua
Maite Darceles

Javier Rojo

Otto Pette
Anjel Lertxundi

Aritz Gorrotxategi

Stereo
Miren Gaztañaga

Amaia Alvarez Uria

Duchampen inguma
Eric Dicharry

Igor Estankona

Balou mendikateko balada
Yan Lianke

Javier Rojo

Gaur galtzea tokatzen da
Gotzon Hermosilla

Aiora Sampedro

Balou mendikateko balada
Yan Lianke

Joannes Jauregi

Ileak uretan
Josu Penades

Amaia Serrano Mariezkurrena

Erreka haizea
Sonia González

Iratxe Esparza

Errukiaren saria
Iñaki Irazu

Javier Rojo

Tximeletak bizkarrean
Ugaitz Agirre

Peru Iparragirre

Artxiboa

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Abuztua 2017

Hedabideak