« Xalbador maite | “Leuropa” eta “Paperezko hegazkinak”, barrikuntzez blai »

Letra txikiaz bada ere / Joan Mari Irigoien / Elkar, 2002

Poesiaren mugan Javier Rojo / El Correo, 2002-08-14

Joan Mari Irigoienek bere lan garrantzitsuenak nobelaren eta narrazioaren alorrean burutu baditu ere (gogora bedi orain urte pare bat edo argitaratu zen “Lur bat haratago”, inoiz euskaraz idatzi den nobelarik mardulena, editorialak aldarrikatzen zuen bezala), poesian ere saiatu izan da noiz edo noiz, honetan lortutako emaitzak, nire ustez, nobelan baino askoz eztabaidagarriagoak izan arren. Bi gauza hauetaz ohartzeko, poesia egiten duela eta emaitza eztabaidagarriagoa dela alegia, irakur daiteke “Letra txikiaz bada ere” poema liburua. Liburu honek Euskal Herriko errealitateaz idazleak duen iritzia plazaratzeko asmoa du. Eta Euskal Herriko errealitateaz hitz egiten denean herri honetan denak maila politiko batean zentzua daukanez gero, politikaz eta indarkeriaz mintzo da idazlea, poesian ohikoak diren (eta testu bat poesia bihurtzen duten) osagaiak normalean erabili gabe. Bertan ez dago metaforarik, ez dago hotsen kidetasunik ere; paradoxarako joera txiki bat baino ez dago batzuetan, baina gehiegi nabarmendu gabe. Mezua inolako arazorik gabe uler dadin nahi du idazleak. Irakurlegoaren zati batekin identifikazio erreza bilatzen du idazleak, panfletoen itxura, idazlearen hitzekin esateko, duten testu hauen bidez.