susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Bizizalea | Ehiztaria basoan »

Versus / Karlos Linazasoro / Elkar, 2013

Existentziaren metafora Javier Rojo / El Diario Vasco, 2013-08-09

Arrazoi praktikoengatik eman dezagun Karlos Linazasororen eskutik datorkigun Versus izenburuko liburu hau nobela bat dela. Liburuaren solapan liburu hau Linazasorok helduentzat idazten duen bigarren nobelatzat hartzen da, behintzat. Eta, jakina, liburuaren azpititulua ere hor dago: idazleak Naufrago baten nobela hitzekin definitzen baitu bertan egiten duena. Idazlan honetan naufrago bat dugu, Versus izenekoa, irla galdu batean hainbat eta hainbat urte daramatzana. Irla biñeta komikoetan agertzen den irla topikoa da, erdian palmera eta guzti duena. Eta Versusek itsasoak itzultzen dizkion gauzei esker bizirautea lortu du, mundua ordenatzen saiatzen den bitartean.Baina liburu honetan ez da naufrago horren bizitza bakarrik kontatzen. Liburua osatzeko idazleak 99 atal labur aurkezten ditu, eta bertan pentsakizunak, egoera absurdoak, bizitzari buruzko hausnarketak… aurki ditzakegu, Linazasororen literatura ezagutzen dutenek berehala identifikatuko dituzten osagaiak. Gogoratu behar dugu Linazasorok “literatureria” dei litekeen gaixotasuna duela, berak mundua batik bat literaturaren arabera ulertzen duela, mundua idatzita dagoen neurrian, alegia. Gauzak honela, idazlea idaztera behartuta dagoela dirudi, mundua desegingo ez bada. Liburuak aurkezten duen egoera horretan giza existentziaren metafora bat dago. Versus pertsonaiaren egoerak absurdoa dirudi: 50 metro koadroko irla topiko batean dago bizirauten, guztiz bakarrik, zentzurik gabeko hausnarketak eginez, denbora pasatzen den bitartean, handik aterako duen zerbait itxaroten duen bitartean. Eta puntu honetan, Godot gogoratu daiteke, liburuan bertan aipatzen da-eta, edota Julio Cortazar-en Los premios ere bai, idazlanak batzuetan Historias de Cronopios y Famas ekartzen baitu gogora. Istorio absurdo hau kontatzean, gizakien bizitza inguratzen duen absurdoa begi bistan jartzen digu idazleak, bizitzaren azken helburua heriotza delarik. Eta bitartean literatura daukagu, literaturak bizitza absurdo horrek zentzuren bat eduki lezakeelako irudikapena amesten laguntzen baitigu, munduan ordena bat balego bezala.