« Inora heldu nahi ez duen mintzo heldua | Hurbileko kontuak »

Odolbildua / Josu Landa / Susa, 2002

Odolbildua Iratxe Gutierrez / El País, 2002-05-20

Josu Landaren Odolbildua eleberriaren hasieratik bertatik oso gertaera eta giro lanbrotsuak irudikatzen zaizkigu. Giro ilun hau lortzeko gertaerak 50. hamarkadan kokatzen ditu. Hasiera-hasieratik lainoaren irudia aipatuko da, eta sarritan istorioa bera laino artean murgildurik balego bezala aurkezten zaigu. Honela, gertaerak laino oihal horretatik atera nahian ibiliko dira, gertaeren zantzuak gero eta ageriago utziz. Ondorioz, hasieran kontrabando sare ilun batean kokaturiko gertaerak gero eta argiago aurkeztuko zaizkigu, bukaera aldera gertaera ororen arteko loturara iritsiz.

Eleberri honen irakurketa batez ere bi indarrek bideratzen dute: batetik, etengabe ezkutatzen diren zehaztasun horiekiko sortzen den jakin-minak; bestetik, eleberrian zehar sarritan txertatu diren elkarrizketek. Hala ere, istorioa Portugaleten eta oro har, Bizkaia aldean kokatu denez, hizkuntzari bizkaierazko kutsua eman nahi izan zaio, eta batzuetan egoki asmatzen badu ere, beste batzuetan desoreka nabari da.