« Inora heldu nahi ez duen mintzo heldua | Hurbileko kontuak »
Odolbildua / Josu Landa / Susa, 2002
Odolbildua Iratxe Gutierrez / El País, 2002-05-20
Josu Landaren Odolbildua eleberriaren hasieratik bertatik oso gertaera eta giro lanbrotsuak irudikatzen zaizkigu. Giro ilun hau lortzeko gertaerak 50. hamarkadan kokatzen ditu. Hasiera-hasieratik lainoaren irudia aipatuko da, eta sarritan istorioa bera laino artean murgildurik balego bezala aurkezten zaigu. Honela, gertaerak laino oihal horretatik atera nahian ibiliko dira, gertaeren zantzuak gero eta ageriago utziz. Ondorioz, hasieran kontrabando sare ilun batean kokaturiko gertaerak gero eta argiago aurkeztuko zaizkigu, bukaera aldera gertaera ororen arteko loturara iritsiz.
Eleberri honen irakurketa batez ere bi indarrek bideratzen dute: batetik, etengabe ezkutatzen diren zehaztasun horiekiko sortzen den jakin-minak; bestetik, eleberrian zehar sarritan txertatu diren elkarrizketek. Hala ere, istorioa Portugaleten eta oro har, Bizkaia aldean kokatu denez, hizkuntzari bizkaierazko kutsua eman nahi izan zaio, eta batzuetan egoki asmatzen badu ere, beste batzuetan desoreka nabari da.
Erbeste
Juan Garzia
Ibon Egaña
Utopiaren belaunaldia
Pepetela
Paloma Rodriguez-Miñambres
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Maddi Galdos Areta
Bide bihurrietan
Elena Martinez Rubio
Asier Urkiza
Moebiusen ertzak
Garazi Kamio
Nagore Fernandez
Zainetatik zilarra
Nahia Intxausti
Paloma Rodriguez-Miñambres
Landura
Jose Luis Otamendi
Mikel Asurmendi
Harakinen alaba
Yurre Ugarte
Irati Majuelo
Clevesko Printzesa
Madame de La Fayette
Aritz Galarraga
Zaldi bat
Maddi Ane Txoperena
Joxe Aldasoro
Akabo
Laura Mintegi
Mikel Asurmendi
Mio marito deitzen zion
Joxean Agirre
Asier Urkiza
Nonahiko musika
Juan Kruz Igerabide
Nagore Fernandez
Barazkijalea
Han Kang
Maialen Sobrino Lopez