kritiken hemeroteka

7.202 kritika

Azken kritikak

« | »

Lagun izoztua / Joseba Sarrionandia / Elkar, 2001

Lagun izoztua Joseba Bergara / Txalaparta, hitzak & ideiak, 2002-03

Askotan esaten da saldutako liburuen kopuruak ez duela zertan liburu baten kalitatearen erakusgarri izan behar. Indarrik eta ekarpenik gabeko milaka liburu eskas saltzen dira, ugari. Aurtengo Durangoko Azokan, ordea, liburu on, duin eta eder bat izan da salduena. Poztekoa da, beraz. Izan ere, euskal literaturan inoiz irakurri dugun lan biribilenetakoa iruditu zaigu Sarrionandiak argitaraturiko lehen eleberria.

Hamazazpi urte beteko ditu aurten idazle iurretarrak erbestean, eta erbesteko eleberria atera zaio. Eleberri gogorra, zinez. Egileak berak “Argia” aldizkariari eskainitako elkarrizketan zehaztu zuen moduan, “autobiografikoa ez den arren, fikzioa eginda ere, pertsonaia eta egoeretan inplikatua sentitu naiz”. Hori jakiteak, noski, are gordinagoa egiten du irakurketa.

Ez gara hemen nobelaren nondik norakoak kontatzen hasiko. Arrazoi politikoengatik erbesteraturiko euskal errefuxiatuak dira nobelako protagonistak, hiru narrazio paraleloetan barrena. Frankismo garaiko Kalaportun jesuitenean interno dauden haurren gorabeherak kontatzen dira narrazio batean, Andoni Martinezen ahotik. Goio Ugarte da haur horietako bat, gaur egun Nikaraguan bizi dena, eta orain izoztu egin dena. Inor ezagutzen ez duela, hitzik gabe, oroitzapenik gabe geratu da, eta haren bila joan beharko du Maribelek, errefuxiatuen postariak. Hara hor bigarren haria. Hirugarrena, berriz, etorkizunean kokatzen da, eta narratzaile orojakile batek kontatzen digu Goiok, behin sendatuta, espedizio zientifiko batean Antarktikara egiten duen bidaia. Hotza, paisaia desolatuak, eta izozmendi ugari ageri dira hirugarren narrazio eder honetan.

Guztiak maisuki harilkatzen dira, paraleloan, irakurlea batetik bestera atseginez jauzi egitera gonbidatuz. Ederki idatzitako liburua da. Inork gutxik lortzen du euskaraz Sarriren estilo ederraren parekorik. Liburuan aurrera egin ahala, halaber, irakurlea ohartuko da testuan gozamenez jarraitzera ez duela hainbeste bultzatzen hariak, oso noizean behin uretan agertzen diren izozmendien antzera agertzen diren harribitxiek baizik: deskribapenak, egoerak, gogoetak, istorioak… Sarrionandiak orain artean ohituta gintuen mundu literario horietako hainbat eta hainbat zati aurkituko ditu irakurleak orrialdeotan barrena. Eta benetan eder irudituko zaio irakurketa.

Liburu handia da hau. Irudiz, sinboloz, esanahiz betea. Hurrengo hilabete eta urteotan kritikoek, ikertzaileek eta, zergatik ez, egileak berak argituko dituzte horietako hainbat. Baina irakurleak, besterik gabe ere, gozatu ederra hartuko du orrialde hauetan. Irakurle izatearen plazerra sentiarazten duten liburu horietakoa.

Azken kritikak

Film zaharren kluba
Alberto Ladron Arana

Aiora Sampedro

Errepidean
Jack Kerouac

Joannes Jauregi

Neguko argiak
Irati Elorrieta

Ibon Egaña

Ez erran deus
Jon Arretxe

Javier Rojo

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Aritz Gorrotxategi

Munduko tokirik ederrena
Iñigo Aranbarri

Peru Iparragirre

Kartzelako gutunak Sophie Liebknechti
Rosa Luxemburg

Amaia Alvarez Uria

Fakirraren ahotsa
Harkaitz Cano

Itxaro Borda

Ia hemen
Juanjo Olasagarre

Alex Uriarte Atxikallende

Txikiaren handitasuna literaturan
Mariasun Landa

Estibalitz Ezkerra

Inor ez delako profeta bere mendean
Asier Amezaga

Javier Rojo

Neguko argiak
Irati Elorrieta

Iratxe Retolaza

Ekaitza urrun
Joanes Urkixo

Joannes Jauregi

Poesia kaiera
Yannis Ritsos

Aiora Sampedro

Artxiboa

Otsaila 2019

Urtarrila 2019

Abendua 2018

Azaroa 2018

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Hedabideak