« Udalbatza bahituaren kasu pollita | Askaziaren jatorria »

Hariaz beste / Aritz Gorrotxategi / Erein, 2011

Entzuteko denbora Juan Ramon Makuso / El Diario Vasco, 2011-05-06

Beharbada ez zaigu gustatzen gure esparru propiotik irtetea. Agian beldurra dugu aitortzea, gure ni-tik kanpo badagoela bestea. Auskalo, baina errealitateak baditu mila forma, eta denak, hor daude. Bakarrik geratzen zaigu leihotik begiratzea. Aritz Gorrotxategik proposamen zeharo interesgarria aurkeztu digu Hariaz beste bere azken poema liburuan. Idazle bezala hau da bere hirugarren poesia liburua, eta esan dezadan, ematen du egileak eman diola nolabaiteko amaiera bere poesigintzari, itxi duela nolabaiteko trilogia poetikoa bat; eta narratiban ere ibilbide bat egina dauka. Egia esan ez da idazle mediatiko bat. Zaratatik kanpo bizi da, eta bere eskaintzak, liburuetan daude. Oraingo honetan poesia landu batekin dator euskal poesiaren plazara. Liburuak sei atal ditu, eta bertan, bertsoz bertso, hausnar liriko bat da irakurleak aurkitu duena. Lirismo horrek badu ibilbide bat, “Edo agian, inor ez, bizitza / harrizko jolas, harrizko geografia itsu. / Atomoaren biluztasuna”. Egileak bere proposamenean, sinbologia oparoa erabili du: harritik, harira, eraikuntza poetikoa eskainiz, entzun nahi duenari, “Dena esanda dago, / baina ez entzunda”. Poesian, irakurleak, landu behar du bere baitan, sentimenduan pizten zaiona. Eta Gorrotxategik hori egiten du, irakurlea ez du kanpoan uzten. “Ea nor igarotzen den bidetik. / Baletor edo ez/ zabaldu eskua”. Poetak, eta hau berria da Gorrotxategiren poetikan, keinu bat egiten dio prosa poetikoari. Eta egia esan, oso emaitza ona da egileak lortu duena. Benetako narrazio lirikoa da; irudiak oso ongi txertatuak daude, forma hau menderatzen duela erakutsiz. Ez zara damutuko, irakurle, liburu honekin. “Ez kezkatu, haria duenak / badu labirintua”.