« Zer egin daiteke sei ordu eta 56 minututan? | Erraietatik »

Musika airean / Karmele Jaio / Elkar, 2009

Musika airean E.B. / Aizu!, 2010-04

Liburu honetako protagonista Elena da, eguna kalera begira ematen duen emakumea, munduan egin beharrekoak eginda dituelakoan. Seme-alabek Ekuadorreko neska bat ekarri diote, etxeko lanetan laguntzeko eta etxetik ateratzera animatzeko. Elenak, baina, bertan geratu nahi du, bere oroitzapenei atxikia.

Bizitzaz ari zaigu Karmele Jaio bere bigarren eleberri honetan. Bizitzaz, bere orokortasunean. Eta horregatik, hain zuzen ere, bizitzaren parte diren hainbeste gai jorratzeko aukera baliatzen du sentimenduez ere berba egiteko. Hainbeste pertsonaia agertzen zaizkigu nobelan zehar, bakoitzak bere nortasuna, kontraesanak, esperientziak, harremanak, bertuteak eta akatsak agerian jartzen dituelarik. Horrela, pertsonaiak eta beraien sentimenduak harilduz, elkarren ondoan jarriz, liburu hau harremanei buruzko nobela bat ere izatea lortu du Karmele Jaiok.

Maitasun harremanak, amodioa eta desamodioa, bikote harremanak, adiskidetasun harremanak, herrien artekoak, herria eta deserria, herri txiki zein handietako harremanen berdintasun/desberdintasunak, haurtzaroa, gaztaroa, zahartzaroa, haserrea, erruduntasuna, barkamena, amorrua… eta berriz ere maitasuna.

Gustura eta erraz irakurtzeko nobela, ondo borobildutakoa, azken batean, “bizitzan dena etengabe errepikatzen dela” gogorarazten diguna.