« Jokamolde gizatiarren erretratuak | Batiskafoa eta zitaukak »

Zure arimaren truke / Fernando Morillo / Txalaparta, 2008

Zure arimaren truke M. Egimendi / Aizu!, 2009-05

Zientzia fikzioa. Horrelakoak ipuinetan bakarrik gertatzen dira. Hala da, egia biribila, baina ez al ditugu ipuinak atseginez entzun eta irakurtzen? Fernando Morilloren azken nobelako Bernat protagonista helburu itxuraz lortezin baten atzetik dabilen gizonezko gazte bat da. Minbizi larri eta hilgarri batetik salbatu nahi du emaztea, baina denbora gutxi du horretarako. Burutik erabat jota dagoela esan daiteke, “zientzialari jakingura ero” horietako bat ematen du, eta pausoz pauso egiten dituen lorpenek istorioa sinestezin bihurtzen dute. Hala ere, onar dezagun nobela hau asmakizun hutsa dela eta segi irakurtzen, Morilloren estilo arin eta elkarrizketez beteak oso atsegin egiten baitu irakurketa euskaraz irakurtzen oso trebea edo ohitua ez denarentzat ere. Gainera, protagonistak bere helburua lortuko duen ala ez jakiteko gogoak ere erraz eramaten du aurrera irakurlea, amaierako protagonista bera izan daitekeela susmatu gabe. Badu horretan antzekotasunik Jon Martinen Ero ipuin bildumaren azken kontakizunarekin, baina hori irakurleak berak aurki dezala.

Bestalde, ba ote du protagonistak idazlearen zerbait? Bernat ingeniari informatikoa eta fisikaria da, baina jakintzaren beste hainbat arlo ere ezagutzen ditu, Greziako idazle eta filosofo klasikoak barne. Morillo, berriz, idazle izateaz gain, fisikan eta filosofian lizentziatua da. Ez al du liburuko protagonista bezain ero amaituko, behintzat!