kritiken hemeroteka

7.802 kritika

Azken kritikak

« | »

T (Tragediaren poza) / Juanjo Olasagarre / Alberdania, 2008

Tesidun nobela Javier Rojo / El Correo, 2009-01-24

Juanjo Olasagarreren bigarren nobelaren azalean letra bat baino ez zaigu agertzen: T. Gero T honek azpititulu bat duela ikusiko du: Tragediaren poza. Bere lehenengo nobelan bezala, Olasagarrek euskal errealitate tipikoari buruzko nobela bat aurkezten du, hau da, kontrajarpen politikoan oinarritzen den errealitateaz hitz egiten du. Horretarako pertsonaia eredugarri batzuk hautatu ditu: Teresa, istorioa lehen pertsonan kontatzen duen narratzaile-protagonista “pijo” xamarra; honen gurasoak eta senargai abertzalea; Andres Barrutia, haren irakaslea, eta azken honen bizkartzaina. Azpimarratzea komenigarria da: errealitate tipiko bat aurkezten digu eta pertsonaiak eredugarriak dira. Izan ere, egoera honek markatzen du liburuaren ibilbidea, onerako zein txarrerako. Pertsonaiak eredugarriak izanik, ideia batzuen errepresentazioak dira, ideiak pertsonaiengan irudikatu nahi izanak zehazten baititu pertsonaien ezaugarriak, batzuetan era exajeratu batean zehaztu ere, ia-ia parodiak izateraino.

Argumentua ere ideien errepresentazioa egiteko eraiki dela ematen du. Horrela labur daiteke hasierako egoera: Teresak doktorego ikastaroa egiten du Gasteizko Fakultatean; bertan topatzen da Andres Barrutia irakaslearekin, Ermuko Foruko kidearekin; Barrutia Hendaian errefuxiatua egon zen gazte garaian, Teresaren gurasoekin batera. Egoera horretan, harreman bitxia sortzen da Teresa eta Barrutiaren artean, Teresaren ikuspuntutik higuina eta erakarpena biltzen dituena, nahiko sinesgaitza, parametro errealistetatik begiratuta. Teresaren aita, bestalde, oso gaixorik dago, hilzorian. Nobela honetako osagai gehienek nobelatik kanpoan dagoen eskema ideologikoan (hau da, nobelaren tesian) dute jatorria, nobela eskema ideologiko hori azaltzeko adibide luzea izango balitz bezala. Nobelan ikusten ditugunak, beraz, ez dira gertatzen historiaren barruko logika bati jarraituz.

Gauzak honela, irakurleak liburuaren aurrean duen asmoak determinatzen du haren gaineko balorazioa. Ni naizen irakurle honen ikuspuntutik, idazleak planteamendu ideologikoa azaltzeko gogoa alde batera utzi duela dirudienean eta istorio bat baizik kontatu nahi ez duenean (adibidez, Teresaren eta aitaren artekoak kontatzen dituenean), agertzen dira liburu honetako benetako balioak, Olasagarre, dudarik gabe, idazle ona da-eta.

Azken kritikak

Familiaren lexikoa
Natalia Ginzburg

Irati Majuelo

Arkanbele kantak
Mikel Taberna

Paloma Rodriguez-Miñambres

Jende likidoa
Nerea Arrien

Nagore Fernandez

Ni eta Gu. Zazpigarren uhina
Pako Aristi

Aiora Sampedro

Isiltasunaren ildoetan
Amaia Iturbide

Igor Estankona

Olivetti
Aitziber Etxeberria

Iban Lantxo

Gaitzaren loreak
Charles Baudelaire

Jose Luis Padron

Ni eta Gu. Zazpigarren uhina
Pako Aristi

Igor Estankona

Esaten dugun argia
Karlos Linazasoro

Irati Majuelo

Nirliit
Juliana Leveille-Trudel

Jon Martin-Etxebeste

Lagun izoztua
Joseba Sarrionandia

Mikel Asurmendi

Neskamearen ipuina
Margaret Atwood

Amaia Alvarez Uria

Lazunak azkazaletan
Oihana Arana

Aiora Sampedro

Herriak ez du barkatuko
Irati Goikoetxea

Ibon Egaña

Artxiboa

Ekaina 2021

Maiatza 2021

Apirila 2021

Martxoa 2021

Otsaila 2021

Urtarrila 2021

Abendua 2020

Azaroa 2020

Urria 2020

Iraila 2020

Abuztua 2020

Uztaila 2020

Hedabideak