« Eleberri perfektua | Auster-en magia »

Souvenir / Castillo Suarez / Elkar, 2008

Isolamendua Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 2008-09-26

Poema liburu orok baditu bere abiapuntua, bere gailurreko koska eta bere helmugako laua. Abiapuntua ez da izaten, ordea, oinarrizko puntua, poema liburuari bere sendoan eusten diona, habe zut batek bezala. Habea kendu, baztertuz edo lurrera eraitsiz gero, etxea erortzen den bezala, erortzen da poema liburua oinarrizko puntu hori gabe: “Ezezagunez betetzen dira aireportuetako meet pointak gure bila datozenean. Haien eta gure bakardadeek elkar ezagutzen dute: souvenir kitschak erosten dituztenak, batetik, ezagutu nahi ez lituzketenen postalak jasotzen dituztenak, bestetik”. Souvenirra ez da oroitzapena, haren hutsa baizik, bera gauzaki bihurtu eta deuseztatu ondoren. Kitscha bera ere edertasunaren hutsa da, eder hutsa izan nahian. Izenek nahasteko balio baitute, argitzeko bezain. Meet point esaten da, baina oso zaila izaten da puntu horietan inor ikusi eta agurtzea. Toki hotzak dira, espazio publiko erraldoietan inork gutxik ikusteko moduan sortuak eta izkinetan kokatuak. Klandestinoak ia.

Castillo Suarezen poema liburu hau ordenatua da oso. Prosaren arautegiari lotzen bazaio ere, ezin esan prosazko poemak direnik. Prosa, izan ere, metaforek hausten dute, eta lurrera erortzen da bera, abailduta gehienetan. Metaforen ugaritasuna dago liburuan, bestalde, batzuk oso ausartak: “koloretako arrainak ateratzen zaizkit zaurietatik”; beste batzuk, inozoak: “edozein egunetan utziko zaitut, eta. gominolaz beteko zaizkizu barrenak”; edo argiak: “doan bidaiatzen dute kometarik ez dutenek”. Irudiák freskoak dira gehienak, eguneroko gauzen kontzientzia ekartzen dute, ez dute haratago joateko gogorik. Ez dute irudimena pentsatzera bultzatzen, sentimenduetara ekarri nahi dute, maitasunera, esaterako.

Liburua bakardade edo isolamendu puntutik idatzita dago. Gizakiok elkarrekin topo egiteko eta une horretatik aurrera elkarrekin irauteko zailtasuna adierazten du. Paradoxen paradoxa.