« Historia dakarren liburua | Kavafis euskaraz »
Negu Gorriak - Ideia Zabaldu Tour 95 / Garbiñe Ubeda / Susa, 1995
Sinfonia koloretsua Mikel Elorza / Argia, 1996-03-24
Literaturari mugak ezartzea beste batzuk ezabatzea baino zailagoa izaki. ez naiz hasiko jenero-hausnarketetan murgiltzen. Negu Gorriak taldeak —musika baino zerbait gehiago, liburutik beretik isurtzen denez— Europan eginiko biraren kronika dakar Garbiñe Ubedaren lumak.
Eta bizia da inondik ere liburua, rock kontzertu bat legez. Baina ez da bateria-errepika aspergarri batera mugatzen, bizitasuna ez du abiaduran topatzen. Melodia akorde desberdinez janzten asmatzen du. Meriturik handiena hortxe topatu diot. Herriz herri kontzertuak eskaini, eta ikuskizun zabalagoen partaide izan, horixe beharko du bira batek funtsa. Eta hori kontatzen da, baina hori baino askoz gehiago ere bai. Lehenengo kontzertuak azaldu ondoren, ez da besteetan formulak errepikatzera mugatzen. Behin kontatu beharrekoa behin kontatzen du. Eta horren inguruan den guztiari erreparatzen dio narratzaileak. Bestea esana duelako.
Tokiak eta jendeak, mugida desberdinak azaltzen zaizkigu, liburuak ematen duen sakontasunean, baina bestelako notaz ere jantzita. Eguneroko xehetasun ttipiak, kantarien izaera erakusten duten detaileak. bazkaltze, lo-egite eta are arropa garbitzeak. Detaileak.
Musikako “izarrak” humanoak direla erakusle, humanoegiak ere badirela. Bira bat ez dela inorentzako pagotxa. Eta humanoei dagozkien harremanak garrantzitsuak direla. Ingurua, ingurukoek osatzen duten panorama ere zorrotz ageri du. Irakurleak ere lagunak egiten ditu.
Hori guztia, gainera, txukun idatzi eta kontatua. Horra bigarren meritua. Kronikari estilo aldetiko xarma erantsi dio, irakurlea harrapatuz. Elkarrizketei bizitasuna emanez, eta giroa erraz marraztuz.
Horri guztiari argazkiez ongi hornitutako edizioa eransten bazaio, sailkatzen zaila den liburu atsegin eta oso interesgarri baten aurrean garela esan nahi du.
Hutsune bat: Italia eta Alemaniako pasarteetan, liburuaren hasieran lortzen den erritmoa apur bat galtzen da atzenean. Birak asko nekatu balu bezala, sintetikoegiak dira azken kapituluak.
Mio marito deitzen zion
Joxean Agirre
Asier Urkiza
Nonahiko musika
Juan Kruz Igerabide
Nagore Fernandez
Barazkijalea
Han Kang
Maialen Sobrino Lopez
Beste urte batez
Samira Azzam
Ainhoa Aldazabal Gallastegui
Ulhaintsaren negarra
Jon Garmendia
Aiora Sampedro
Zainetatik zilarra
Nahia Intxausti
Irati Majuelo
Izen baten promesa
Hedoi Etxarte
Aiora Sampedro
Düsseldorfeko txibatoa
Karlos Linazasoro
Aiora Sampedro
Esne berriketan
Uxue Alberdi
Mikel Asurmendi
Guztia urruntzea da
Hasier Larretxea
Asier Urkiza
Esker onak
Delphine De Vigan
Maialen Sobrino Lopez
Pedagogismoaren gezurtapen bat
Teresa Maldonado Barahona
Amaia Alvarez Uria
Jai-Alai
Gaizka Arostegi
Jon Agirre
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Mikel Asurmendi