« Historia dakarren liburua | Kavafis euskaraz »
Negu Gorriak - Ideia Zabaldu Tour 95 / Garbiñe Ubeda / Susa, 1995
Sinfonia koloretsua Mikel Elorza / Argia, 1996-03-24
Literaturari mugak ezartzea beste batzuk ezabatzea baino zailagoa izaki. ez naiz hasiko jenero-hausnarketetan murgiltzen. Negu Gorriak taldeak —musika baino zerbait gehiago, liburutik beretik isurtzen denez— Europan eginiko biraren kronika dakar Garbiñe Ubedaren lumak.
Eta bizia da inondik ere liburua, rock kontzertu bat legez. Baina ez da bateria-errepika aspergarri batera mugatzen, bizitasuna ez du abiaduran topatzen. Melodia akorde desberdinez janzten asmatzen du. Meriturik handiena hortxe topatu diot. Herriz herri kontzertuak eskaini, eta ikuskizun zabalagoen partaide izan, horixe beharko du bira batek funtsa. Eta hori kontatzen da, baina hori baino askoz gehiago ere bai. Lehenengo kontzertuak azaldu ondoren, ez da besteetan formulak errepikatzera mugatzen. Behin kontatu beharrekoa behin kontatzen du. Eta horren inguruan den guztiari erreparatzen dio narratzaileak. Bestea esana duelako.
Tokiak eta jendeak, mugida desberdinak azaltzen zaizkigu, liburuak ematen duen sakontasunean, baina bestelako notaz ere jantzita. Eguneroko xehetasun ttipiak, kantarien izaera erakusten duten detaileak. bazkaltze, lo-egite eta are arropa garbitzeak. Detaileak.
Musikako “izarrak” humanoak direla erakusle, humanoegiak ere badirela. Bira bat ez dela inorentzako pagotxa. Eta humanoei dagozkien harremanak garrantzitsuak direla. Ingurua, ingurukoek osatzen duten panorama ere zorrotz ageri du. Irakurleak ere lagunak egiten ditu.
Hori guztia, gainera, txukun idatzi eta kontatua. Horra bigarren meritua. Kronikari estilo aldetiko xarma erantsi dio, irakurlea harrapatuz. Elkarrizketei bizitasuna emanez, eta giroa erraz marraztuz.
Horri guztiari argazkiez ongi hornitutako edizioa eransten bazaio, sailkatzen zaila den liburu atsegin eta oso interesgarri baten aurrean garela esan nahi du.
Hutsune bat: Italia eta Alemaniako pasarteetan, liburuaren hasieran lortzen den erritmoa apur bat galtzen da atzenean. Birak asko nekatu balu bezala, sintetikoegiak dira azken kapituluak.
Erbeste
Juan Garzia
Ibon Egaña
Utopiaren belaunaldia
Pepetela
Paloma Rodriguez-Miñambres
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Maddi Galdos Areta
Bide bihurrietan
Elena Martinez Rubio
Asier Urkiza
Moebiusen ertzak
Garazi Kamio
Nagore Fernandez
Zainetatik zilarra
Nahia Intxausti
Paloma Rodriguez-Miñambres
Landura
Jose Luis Otamendi
Mikel Asurmendi
Harakinen alaba
Yurre Ugarte
Irati Majuelo
Clevesko Printzesa
Madame de La Fayette
Aritz Galarraga
Zaldi bat
Maddi Ane Txoperena
Joxe Aldasoro
Akabo
Laura Mintegi
Mikel Asurmendi
Mio marito deitzen zion
Joxean Agirre
Asier Urkiza
Nonahiko musika
Juan Kruz Igerabide
Nagore Fernandez
Barazkijalea
Han Kang
Maialen Sobrino Lopez