« Umore beltza baino harago | Ezpondetako pneuma »

Zaldiak akatzen ditugu ba... / Horace McCoy (Xabier Olarra) / Igela, 1989

Zaldiak akatzen ditugu ba… Josu Landa / Argia, 1990-02-18

Iruñeko “Igela” argitaletxe berria bi sail eta liburu banaz kaleratu zen iazko abenduan. Bata jenero poliziakoari emana, eta bestea aldiz jenero beltzari. Ez dirudi bi jenero horiek hankamotzenak direnik euskal itzulpengintzaren barruan, baina begibistakoa da ere argitaletxeko arduradunen gustoak agintzen duela horretan, eta eskubide osoz. Bestetik, jenero beltzeko nobelen itzulpenetatik izan dezake euskal nobelagintzak gehienik ikasteko, hizkera errejistro eta elkar hizketen erabilerari bagagozkie behintzat. Areago, Sail Beltza honen estrainaldirako Horace McCoy bezalakorik hautatuz gero.

Aipatutako bi ezaugarri horiek (hizkera bizi eta elkar hizketen erritmo aparta) “Zaldiak akatzen ditugu ba…” honetan ere orri bete ageri zaizkigu. Bestetik, nobela beltzak egileei eskatzen zien etengabeko berrikuntzaren barruan egile adierazgarrienetakoa dugu Horace McCoy, batik bat pertsonaiei kutsatutako ezaugarri psikologiko ezustekoengatik. Irakurketa arineko liburua, nola ez, baina ezusteko bat baino gehiago erakartzen duena. Ezusteko gutxiago halere nobelaz Pollackek egindako bertsio zinematografikoa ikusi dutenentzat (erderazko “Danzad, danzad, malditos” famatua).