susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Bizitzako gazi-gezak | “Falo zantarra”: ez nago ados »

Werther / J.W. Goethe (Gotzon Lobera) / Kriselu, 1987

Werther Dabid Zuazalde / Argia, 1988-05-01

Gerra garaiko belaunaldikoek, itzulpenei ekiterakoan klasikoetara jo zuten, nork bere gogokoak aukeratuz. Hortxe ditugu lekuko, Zaitegiren lanak, Orixerenak, Aita Onaindiarenak eta izena gogoratzen ez zaidan Shakespeareren itzultzailearenak, besteak beste.

Euskal herria modernizazio bidean jarri nahian, geroztik autore modernoagoak itzuli izan dira gure artean, baina batak ez duela bestea eragozten frogatu nahian, Klasikoen sail bat zabaldu dute “Kriselu”n. Greziar batzuekin batean, hona hemen Goethe haundiaren Werther ospetsua.

Ezagutzen ez duenarentzat, esan dezagun epistola mordoska batek osatzen duela liburua, eta bertan Werther gazteak bere amodiozko istorioa eta penak kontatzen dizkiola bere adiskide Gilermori, Carlotaren gazi-gozoak. Alemaniar klasikorik klasikoena beraz, gaur euskaraz.