« Bizitzako gazi-gezak | “Falo zantarra”: ez nago ados »
Werther / J.W. Goethe (Gotzon Lobera) / Kriselu, 1987
Werther Dabid Zuazalde / Argia, 1988-05-01
Gerra garaiko belaunaldikoek, itzulpenei ekiterakoan klasikoetara jo zuten, nork bere gogokoak aukeratuz. Hortxe ditugu lekuko, Zaitegiren lanak, Orixerenak, Aita Onaindiarenak eta izena gogoratzen ez zaidan Shakespeareren itzultzailearenak, besteak beste.
Euskal herria modernizazio bidean jarri nahian, geroztik autore modernoagoak itzuli izan dira gure artean, baina batak ez duela bestea eragozten frogatu nahian, Klasikoen sail bat zabaldu dute “Kriselu”n. Greziar batzuekin batean, hona hemen Goethe haundiaren Werther ospetsua.
Ezagutzen ez duenarentzat, esan dezagun epistola mordoska batek osatzen duela liburua, eta bertan Werther gazteak bere amodiozko istorioa eta penak kontatzen dizkiola bere adiskide Gilermori, Carlotaren gazi-gozoak. Alemaniar klasikorik klasikoena beraz, gaur euskaraz.
Nola esaten zaio agur ama bati
Uxue Razkin
Peru Iparragirre
Mari-alderrai
Colette
Aritz Galarraga
Erreplika
Maialen Berasategi Catalan
Ibon Egaña
Hegal egiten
Eneko Bidegain
Mikel Asurmendi
Sorbatza
Markel Sanchez
Asier Urkiza
Dakigun hori
Garazi Arrula Ruiz
Nagore Fernandez
Ipuinak eta antzezlanak
Lourdes Iriondo
Amaia Alvarez Uria
Ezezagunak trenean... irakurtzen
Miren Billelabeitia
Paloma Rodriguez-Miñambres
Dakigun hori
Garazi Arrula Ruiz
Mikel Asurmendi
Narrugorrik
Ixiar Rozas
Peru Iparragirre
Lera
Castillo Suarez
Maialen Sobrino Lopez
Hezitopia
Nora Salbotx
Joxe Aldasoro
Atzerakarga
Fermin Etxegoien
Asier Urkiza
Manifestu filosofikoa
Agustin Arrieta Urtizberea
Aritz Pardina Herrero