« Historia destilatuak | Nafarroako artizarra »

Urtero da aurten / Anjel Lertxundi / Erein, 1984

Urtero da aurten Iñaki Kamino / Argia, 1984-12-09

Aski nekeza izaten da liburuaren aipamena egin behar duenarentzat liburua zer den ere ez jakitea, eta antzeko zerbait gertatzen da oraingo honetan, zerbaitetarako baititu idazleak bere eskubideak idazterako orduan. Zuzenago jotzeko, esan dezagun liburu hau narrazio eta esaldi bilduma dela, inork bertan nobela balekusa ere ez genuke ezetz esango, honen mugak hain zabalak izaki. Anjelek behintzat, narratu egin du azken honetan, eta berari gustatzen zaiona narratu du, buruan aspalditik zeuzkan ideia batzu paperera eraman ditu, eguneroko bizitzan gertatu ohi direnek atzean gordetzen duten filosofia, gaiztakeria, irudimen eta abildadea begien bistan ezarri nahi izan dizkigu, bere ikusmiratik iragaziak nola ez. Euskal literaturgile zaharren testuek iradoki dioten hainbat burutapen idatzi dizkigu graziaz askotan, ikusle minduaren etsipenez beregan inolako arrastoa utzi duten ohizko bizikizunak kontatu ditu bestetan.

Eta bestalde, hein nagusiago batez Zubikarai zaharra hainbeste ziztatzen duen guraso ezagunik gabeko semealaben kontua dakarkigu, herri txiki samarretako emakume ezkondu askoren malko, espa, etsipen eta kezka sexualak, lehen ere hain ederki kontatu dituenak.

Esan bezala, narratze saioa egin du Anjelek, hari ezberdineko gaiak ukituz, beti ere atal bakoitzean gai zabal samar bat bilakatuz, baina luzera gabeko esaldietan umore beltza, filosofia sakona eta ingenioa bilduz.