kritiken hemeroteka

7.546 kritika

Azken kritikak

« | »

Mila urte igaro eta, ura bere bidean / Andolin Eguzkitza / Susa, 1993

Ibilbide poetikoa Felipe Juaristi / El Diario Vasco, 1993-10-23

Esku batean daukat Andolin Eguzkitzak orain dela hamar urte idatzitako poema-liburua, “Orhiko mendirantz urratsez urrats” deitutakoa, eta bestean orain gutxi kaleratu duena, komentatu nahi genukeen “Mila urte igaro eta, ura bere bidean”, ez baitago poeta baten bilakaerari buruzko frogantza handiagorik, aurreneko liburuaren eta atzenekoaren arteko konparaketa baino. Bi bien arteko ezberdintasunak nabariak dira, baina berdintasunak harrigarriagoak oraindik ere. “Hogeitasei urte” izena daraman poema ari naiz irakurtzen, orain dela hamar urte edo idatzia; “Hogeitasei urte bete ditut / Abenduaren seiko goizeko bederatzi t’erdietan,”. “Tamarindoak” izeneko poeman, aldiz honako hauxe irakurtzen dut: “Atzo/ Etxe Pherdiaren azpiko tamarindoak ikusi nituen/ ostera ere. Hogeitahamazazpi urte dauzkat eta/ luze gabe/ hogeitahamazortzi beteko ditut,”. Batean zein bestean, poetaren burua eta bere adina dira denboraren iragaitearen lekuko eta pairatzaile. Denborarik baldin badago, norberak bere larruan jasaten duelako da.

Baina ez da berdintasun bakarra. Harako liburu hartan bada “Islandia” izeneko poema, bihotzaren geografiako leku bat soilik, baina indar sinbolikoa handikoa; leku mitikoa baita Islandia, leku literarioa, leku sentimentala. Poema liburu berrian “Groenlandia” izenekoa dakarkigu: “Groenlandia eskerga/ gizakiaren ametsen kokaleku.”.

Ezberdintasunak, lehenago esan bezala, nabariak dira. Bigarren liburu honetan aurkitzen dugun poeta lasaiago dago, zentratuago bere lanean, distantziatik begiratzen ditu joan zitzaion iragana, eta harekin batera joan zitzaizkion sentimentuak, maitasunezkoak gehienak ere. Ezen, sentimentu bat baldin badago munduan eta denboran zehar iraun duenik haserako indarrez eta kemenez, hori ez baita maitasuna besterik

Baina maitasuna aipatu baldin badugu, aipoatze horrek ezin eraman gintzake beste ondorio batzuetara. Amodio da oroimenaren azpilduretan gorderik geratu den sentsazioa, besterik gabe. Ez dut ikusten liburu honetan beste inongo asmorik, iraganeko zenbait egoera eta une berreskuratzekoa baino. Ez dago amodioari buruzko teorizaiorik, ezta gainditzeko ahalmenik ere. Alde horretatik begiratuta, liburua nahikoa sinplea da, elementu guttirekin egindakoa, eta poema batzuk, akaso, heldutasun gutxikoak. Badira, hala ere, oso ondo tajutu eta antolatuak diren poemak: “Aspaldiko irudi bat”, “Groenlandia”, “Lehenengoz”, batez ere…

Azken kritikak

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Javier Rojo

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Ibai Atutxa Ordeñana

Poesia kaiera
June Jordan

Aiora Sampedro

Gaitzaren loreak
Charles Baudelaire

Joannes Jauregi

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Igor Estankona

Poesia kaiera
June Jordan

Javier Rojo

Poesia kaiera
Forugh Farrokhzad

Irati Majuelo

Hormako paper horia
Charlotte Perkins-Gilman

Amaia Alvarez Uria

Gaitzaren loreak
Charles Baudelaire

Javier Rojo

Poesia kaiera
June Jordan

Igor Estankona

Nobela errealista bat
Joxean Agirre

Joannes Jauregi

Moio - Gordetzea ezinezkoa zen
Kattalin Miner

Aiora Sampedro

Den-dena nahi dugu
Nanni Balestrini

Ibon Egaña

Erbesteko elurra
Felipe Juaristi

Javier Rojo

Artxiboa

Ekaina 2020

Maiatza 2020

Apirila 2020

Martxoa 2020

Otsaila 2020

Urtarrila 2020

Abendua 2019

Azaroa 2019

Urria 2019

Iraila 2019

Abuztua 2019

Uztaila 2019

Hedabideak