« Dedukzio istorio bikaina | Biografia »

Itzalaren ertzean / Pablo Sastre / Susa, 1996

Istorioaren ertzean Javier Rojo / El Correo, 1997-02-27

Itzalaren ertzean deitzen den liburu honetan Pablo Sastrek hamar istorio biltzen ditu. Normalean narrazio desberdinez osatutako liburu bat irakurtzean, nolabaiteko osotasuna bilatzen du irakurleak, halako oreka moduko bat alegia. Liburu honek, ordea, osotasun hori falta du. Istorio batzuek joan den mendera eramaten gaituen erromantizismoaren kutsua dute. Bestetan, pertsonaia batzuk, mamuak izateko ezer gutxi falta duten beste batzuekin elkartzen dira egoera erreal batean, errealismo barruan irtenbiderik ez zuen egoerari amaiera “egoki” bat emanez. Noizean behin, idazleak ipuina bukatutzat ematen du, baina berdin buka zezakeen hiru orri lehenago zein beste sei geroxeago; eta honek akats handia ematen du istorio labur batean, honelako istorioak “borobilak” izan behar dira-eta. Eta zer esan “errealitate politikoaz” ari denean. Erromantizismoa joan den mendekoa iruditu bazait, gai horretaz aritzean orain hogei urteko planteamenduan gelditu dela dirudi. Idazkeran ere desoreka berbera aurki daiteke. Hizkera jatorraren bila, ahozko hizkuntza integratzen saiatzen da; baina honek ez du esan nahi erdarazko hitzak besterik gabe erabiltzea. Berri itxura izan arren, liburu zaharra da honetan Pablo Sastrek egin duena.