susa | literatur emailuak | literaturaren zubitegia | euskarari ekarriak | armiarma | klasikoak | aldizkarien gordailua | basquepoetry | ipuina.eus | ganbila.eus

« Espioi bat Alemanian | Bizitzaren bueltak »

Han goitik itsasoa ikusten da / Julen Gabiria / Elkar, 2004

Injustizien kontra A. de Amezaga / Bilbao, 2004-05

Txirrindularitzak, jakina denez, zale asko ditu Euskal Herrian: kirol hau gustokoa dutenak eta kirol hau praktikatzen dutenak. Gino Bartali txirrindulari italiarrak bi Tour irabazi zituen ia hamar urteko epean (lehenengoa 1938an eta bigarrena 1945ean) eta Julen Gabiriak (Galdakao, 1973) italiarraren unibertsoa abiapuntutzat hartuko du bere istorioari forma emateko. Euskal “pintzelada” ere ageriko da, Roman Alberdi pertsonaiaren bidez, zeina txirrindulari famatuaren Ponte a Ema herriraino joango baita bere bila. Irakurlea ohartuko denez, garai gordinetan kokatuko da bi zatitan banatzen den nobela berri hau, injustizia garaietan. Idazlearen esanetan, liburuan ageri diren bigarren mailako pertsonaiak (film amerikarrak ezkutuan ematen dituen zinemazalea, txoriak ebanjelizatzen dituen fraidea, lehorrean geratuko den marinel portugesa…) “protagonista bihurtzen dira eta Gino bera ia-ia bigarren mailan geratzen da”. Eta bizikleten mundua? “Bizikleta da injustiziak kontatzeko aitzakia”, gaineratzen du. Autore gazteen esparruan, Julen Gabiria, Harkaitz Cano, Fernando Morillo eta Unai Elorriagarekin batera, belaunaldi emankor baten protagonista da. Elorriaga bera Han goitik itsasoa ikusten da-ren “bataioan” izan zen, galdakaotarraren luma goraipatzen, nobela honetan “injeniari lanak” egin dituela azpimarratuz. Julen Gabiria itzultzaile lanetan ari da egun eta hainbat komunikabidetan kolaboratzen du. Bere aurreko nobela Connemara gure bihotzetan (2000) arrakastatsua izan zen, orain arte 700.000 ale saldu dituen lana.