« Mallonaren berbaroa | Bizipozetik »
Harri txintxolak / Jean Louis Davant / Elkar, 2003
Poesia errotsua Javier Rojo / El Correo, 2004-01-07
“Harri txintxolak” da Jean-Louis Danvantek orain arte euskal literaturaren alorrean egin duen ibilbide luzearen azken emaitza. Poema liburua da oraingo hau. Eta euskal poesiaren berri duen irakurlea berehala ohartuko da Davanten ahotsarekin datorkiguna ez dela azken urte hauetan hegoaldeko idazleen artean nagusi diren joerekin bat egoten. Baina honekin ez dut esan nahi Davanten poesia berria denik. Honetan, beste gauza askotan bezala, hegoaldekoen eta iparraldekoen tradizioak oso desberdinak baitira. Era matizatuagoan esateko, batzuek nahi luketen baino desberdinagoak. Poesia klasikoaren oihartzunak dakartza Davanten poesiak. Aipagarria da sonetoen erabilera, ahapaldi hau klasizismoaren indizetzat hartu izan baita gure artean. Bestetan, ahozko literaturaren tradizioan bermatu nahi izan duela ematen du. Poesia aberkoiaren eta naturalezaren aldarrikapenaren artean mugitzen dira askotan bertako poemak, tonu malenkoniatsu batez zipriztinduta, denboraren igarotzeak ezinbestean dakartzan aldaketek horretara bultzatuta. Tonu hau ikusgarria da euskal idazle batzuen omenez egindako poemetan. Liburu honetako poesiak aspaldikoaren itxura izan dezake, baina ez dago dudarik poesia errotsua dela.
Itzala
Maixa Zugasti
Maialen Sobrino Lopez
Turismoa
Asier Basurto Arruti
Maialen Sobrino Lopez
Geratzen dena
Ione Gorostarzu
Maddi Galdos Areta
Zerua hemen
Oihana Arana
Maialen Sobrino Lopez
Barne zerbitzuak
Katixa Agirre
Amaia Alvarez Uria
Zure arnasa zaintzeko
Nerea Balda
Joxe Aldasoro
Ni, laiko
Markos Zapiain
Aritz Pardina Herrero
Zure bazterrekoak
Cesare Pavese
Asier Urkiza
Termita
Garazi Albizua
Nagore Fernandez
Argazkiaren erabilera
Annie Ernaux
Maialen Sobrino Lopez
Café Mokka
Jabier Muguruza
Mikel Asurmendi
Etxe arrotz hau
Olatz Mitxelena
Irati Majuelo
Basatiak
Maria Reimondez
Ainhoa Aldazabal Gallastegui
Zerua hemen
Oihana Arana
Paloma Rodriguez-Miñambres