kritiken hemeroteka

8.306 kritika

« | »

Ni eta Gu. Zazpigarren uhina / Pako Aristi / Erein, 2021

Poetaren heldutasuneko poema liburu mardula Aiora Sampedro / Berria, 2021-06-06

Hau duela zazpigarren poema bilduma. Hori aldarrikatuz hasten du Pako Aristik Ni eta Gu. Zazpigarren uhina, bere azken poema liburua. Baiki, egileari nolabaiteko heldutasun baten aldarrikapena egiten duela uler dakioke, eta, egiazki, gizon helduaren eguneroko izaera eta pentsakizunak plazaratzen dituzten olerkiak aurkituko ditu irakurleak orrialdeotan zehar. Batez ere, bildumaren amaiera aldera ageri diren olerkiekin, zeintzuetan heriotzaren itzala gerturatzen ikusten duen poetaren ahotsak garrantzia ematen dio azken poemetan. Are, heriotza nagusiak ixten du liburua; izan ere, azken lerroak poetaren amaren heriotzari eskainiak dira, eta horrela, nolabait, poetaren eguneroko ibilbide hori ixten du. Bestalde, Ni eta Gu izenburua aipatu badugu, poetak inguruko herritarrekiko elkarrizketan idatzitako liburua dela nabarmendu behar da, eta bukaera gisa, gainera, 167. orrialdean, indibiduoaren eta taldearen arteko poema bat txertatzen du egileak.

Azken poema liburua plazaratu eta hiru urtera argitaratuagatik liburu hau, poetak nahiko bilduma mardula osatu duela ere aipatu behar da: ia 80 olerki eman ditu, betiere topiko beraren inguruan bueltaka, ikusiko dugunez.

Errima eta neurri librean idatziak dira, orokorrean, olerkiak. Horregatik, eta pentsa zitekeenaren kontra, ahozkotasunetik gertu baino urrunago kokatzen dira testuok, errimarik, hitz-jokorik gabeak. Liburu mardula osatuagatik, bertsoak ere osotasun berekoak dira beren kabuz. Testu luzeak dira Aristik bilduma honetan sartutakoak; ia eguneroko modura osatuak dira, gainera, egileak testuak idatzitako ia egun bakoitzean bizitakoa biltzen dutenak.

Taldearen garrantzia aipatu dugu, eta hortik, testuan txertatutako itsas-gizon eta emakumeen argazkiak. Horregatik, era berean, ahots poetikoak mintzatzeko baliatzen dituen pertsonak beste poema bilduma batzuetan baino askotarikoagoak dira: ohikoa izaten den bigarren pertsona baliatzen du hartzaileari zuzentzeko, eta, era berean, lehen pertsona singularra ere bai poetaren hausnarketak jakinarazteko, baina ingurukoen omenezko kantua ere badenez, lehen pertsona plurala eta, are, hirugarren pertsona singularra ere baliatzen ditu, testu korala sortuz. Errekurtso literario erabilienak galdera erretorikoak, metaforak eta konparaketak dira; testuak ez dira irakurlearengan erantzun bat eragitera bideratzen; aldiz, idazleak hemen kontatuak irakurleak soseguz hausnartzea da lanaren helburua. Eta, orotara, bilduma guztia bera alegoria bat balitz bezala uler daitekeela esango nuke nik: bizitzaren hainbat faseren irudikapen modura. Beraz, liburua irakur daiteke Aristiren poetika baten moduan.

Kokalekuak eta gaiak oso zehatzak badira ere, dena delako irakurleak hainbat bizipenentzako erantzuna jasoko du lerro hauetatik. Beste liburu batzuetan testuak banaka leitu daitezkeela esaten badugu, Aristiren honetan, urtetan irakurtzekoak jasoko ditugula pentsa dezakegu.

Azken kritikak

Airemortuak
Gorka Salces Alcalde

Maddi Galdos Areta

Mundu zitalaren kontra
Lizar Begoña

Asier Urkiza

Izotz ura
Lide Hernando Muñoz

Nagore Fernandez

Airemortuak
Gorka Salces Alcalde

Paloma Rodriguez-Miñambres

Ulu egiteko bolondres bila
Harkaitz Cano

Mikel Asurmendi

Mesfida zaitez
Bea Salaberri

Irati Majuelo

Transgresioa irakasgai
Bell Hooks

Bestiak Liburutegia

Manttalingo alaba
Mikel Etxaburu

Paloma Rodriguez-Miñambres

Airemortuak
Gorka Salces Alcalde

Asier Urkiza

Haragizko mamuak
Karmele Mitxelena

Nagore Fernandez

Zoriontasunaren defentsan
Epikuro

Aritz Galarraga

Zeru-lurren liburua
Jon Gerediaga

Aitor Francos

Ez naiz ondo akordatzen
Karlos Linazasoro

Sara Cabrera

Gizon barregarriak
Joxean Agirre

Sara Cabrera

Artxiboa

2024(e)ko apirila

2024(e)ko martxoa

2024(e)ko otsaila

2024(e)ko urtarrila

2023(e)ko abendua

2023(e)ko azaroa

2023(e)ko urria

2023(e)ko iraila

2023(e)ko abuztua

2023(e)ko uztaila

2023(e)ko ekaina

2023(e)ko maiatza

Hedabideak